Τετάρτη 16 Δεκεμβρίου 2009

Απορίες

1. Γιατί πολλοί κύπριοι που πάνε στα κατεχόμενα «δεν δίνουν λεφτά του παλιότουρκου» για να μπουν σε μνημεία όπως το Κάστρο της Κερύνειας ή το Μπέλλαπαϊς αλλά κάθονται οπουδήποτε έχει φαί και ξεσκίζονται στα ψώνια στα Skevi’s Bazaar των κατεχομένων;

2. Γιατί πολλοί κύπριοι που έχουν οικιακές βοηθούς από χώρες της Ασίας «νεκατσιούν» να τις έχουν μες το σπίτι τους αλλά τις έχουν μια χαρά να τους καθαρίζουν, να τους μαγειρεύουν και να φροντίζουν τα μωρά τους;

3. Γιατί πολλοί κύπριοι φτιάχνουν τρίπατα σπίτια με τρία σαλόνια, δύο τραπεζαρίες, εφτά υπνοδωμάτια, πέντε μπάνια και δύο κουζίνες εκ των οποίων η μια έχει ενσωματωμένο καθιστικό με tv room μέσα στο οποίο ζουν και αναπτύσσονται για όλη τους τη ζωή;

4. Γιατί οι περισσότεροι κύπριοι που πάνε τριήμερα στην Αθήνα παίρνουν ταξί από το αεροδρόμιο για το Σύνταγμα γκρινιάζοντας για την κίνηση και την ακρίβεια της ταρίφας αλλά άμα τους πεις ότι το μετρό με έξι ευρώ σε παίρνει στο Σύνταγμα σε μισή ώρα ακριβώς σε κοιτάνε υποτιμητικά και σου λένε πως δεν είναι τσίφτηδες;

5. Γιατί η κυπριακή κυβέρνηση αποφάσισε ότι τα παιδάκια του σερνικού ακόμα και αν γεννήθηκαν σήμερα με όλες τις ανέσεις θα θεωρούνται πρόσφυγες ενώ τα παιδάκια του θηλυκού ακόμα και αν γεννήθηκαν το 1975 στα προσφυγικά αντίσκηνα δεν θα θεωρούνται πρόσφυγες και γιατί νομίζει ότι οι πρόσφυγες είναι χαρούμενοι με το γεγονός ότι θεωρούνται πρόσφυγες;

6. Γιατί όποτε ακούω – διαβάζω δηλώσεις πολιτικών δεν μπορώ ποτέ να καταλάβω αν εννοούν και πιστεύουν τις μαλακίες που λένε ή αν ξέρουν πολύ καλά ότι λένε μαλακίες και εξακολουθούν να τις λένε αφού α. εμείς εξακολουθούμε να τους ακούμε, β. εμείς εξακολουθούμε να τους πιστεύουμε (;), γ. εμείς εξακολουθούμε να τους ψηφίζουμε, δ. αυτοί παίρνουν ένα σωρό λεφτά, μαλάκες είναι να σκάσουν;

7. Γιατί τα περισσότερα κυπριακά περιοδικά παίρνουν copy / paste τα άρθρα τους από ελληνικά περιοδικά χωρίς να προσέχουν λίγο τι γράφουν την ώρα που αντικαθιστούν το «Ναύπλιο» με τη «Πάφο» (βλασφημία για όποιον έχει πάει στο Ναύπλιο!) και όταν προτρέπουν τον κόσμο να μην χρησιμοποιεί το αυτοκίνητο του αλλά τα μέσα μαζικής μεταφοράς (τα ποια;!);

8. Γιατί οι γαλακτοβιομηχανίες δεν βγάζουν φρέσκο γάλα σε συσκευασία του μισού λίτρου αναγκάζοντας τα single white – black – yellow – whatever – females – males που σιχαίνονται το εβαπορέ (μπλιάχ!) να αγοράζουν λίτρο το οποίο λήγει πριν προλάβει να καταναλωθεί ενώ παιδάκια, όχι μόνο στην Αφρική, πεθαίνουν από τη πείνα;

9. Γιατί όταν θέλεις πολύ να πας κάπου δεν βρίσκεις κανένα να σε ακολουθήσει και αν ακόμα βρεις θα είναι το άτομο που θα μιλάει ακατάπαυστα σε όλη τη διάρκεια του έργου – συναυλίας με αποτέλεσμα να σιχαθείς τόσο πολύ και το άτομο (που φταίει) και το έργο – συναυλία (που δεν φταίει!);

10. Γιατί το mega tv όταν βάζει καλές, αστείες σειρές σε επανάληψη κόβει και ράβει αψυχολόγητα με την δικαιολογία «μα αφού είναι επανάληψη!» ενώ εσύ περίμενες άδικα τη σκηνή που ο Παναγιωτάκης απειλεί τον Βλάσση με το όπλο, ο Βλάσσης κατουριέται πάνω του και η Αννέτα καταλαβαίνει ποιος είναι ο άντρας εδώ μέσα;

Δευτέρα 7 Δεκεμβρίου 2009

Κουτσομπόοοοολες!

Πέφτεις και σπάζεις ας πούμε το πόδι σου. Δεν βγαίνεις να το διαλαλήσεις αλλά στόμα με στόμα το μαθαίνουν και τα άτομα που δεν χρειάζεται να το μάθουν. Δεν είναι μυστικό αλλά ούτε και γουστάρεις να μιλάς με σαδιστικές λεπτομέρειες για το συμβάν με άτομα που αργότερα θα λένε «και η Ουφ! το έπαθε αυτό, άσε, ήρθε εδώ και μου τα έλεγε και ήταν πολύ λυπημένη και πονούσε πολύ η καημένη» ή «και η Ουφ! το έπαθε αυτό και μια χαρά την είδα, είναι πολύ δυνατή και έκανε και πλάκα αλλά να δούμε αν θα καταφέρει ποτέ ξανά να περπατήσει κανονικά!».

Γκρρρρρρρ….

Έτσι προσπαθείς να μην το αναφέρεις. Έτσι κι αλλιώς πρόκειται για άτομα που δεν συναντάς συχνά έτσι το πόδι θα ξαναφορέσει παπούτσι πριν χρειαστεί να σε δουν. Σε παίρνουν όμως τηλέφωνο. Μιλάνε περί ανέμων και υδάτων. Σε ρωτάνε συνέχεια πως τα πας, αν έχεις κανένα νέο (αυτή την ερώτηση «αν έχω κανένα νέο» μου την έκανε συνέχεια η κουμέρα μου μόλις αρραβωνιάστηκε. Νομίζω πως νόμιζε ότι - το νόσημα της - είναι κολλητικό!) και αν θες να πας για καφέ.

Λες ότι δεν μπορείς να πας για καφέ. Σε ρωτάει γιατί. Λες ότι είχες ένα ατυχηματάκι και κτύπησες το πόδι σου. Το είπες επειδή κατάλαβες ότι το ήξερε. Θα της το είπε η γειτόνισσα της η Ευτέρπη που έχει μια νύφη που έχει μια ξαδέλφη που δουλεύει γιατρίνα στο νοσοκομείο. Μαλακία έκανες. Έπρεπε να πεις ότι έχεις κανονίσει. Πολύ αργά. Κάτι τέτοιες ηλίθιες γκάφες κάνεις και μετά θες να κτυπάς το κεφάλι σου στον τοίχο.

Δεν είναι και το τέλος του κόσμου βέβαια αλλά δεν γουστάρεις αυτό που ακολουθεί: σε ρωτάει πως το κτύπησες. γιατί το κτύπησες; με ποιον το κτύπησες; εσύ έφταιγες; το πόδι έφταιγε; κάποιος άλλος έφταιγε; τι πάει να πει κανένας δεν έφταιγε; και τι θα κάνεις τώρα; πως κοιμάσαι; πως ξυπνάς; πως κάνεις μπάνιο; πως κατουράς; σεξ κάνεις; με ποιον κάνεις; πως το κάνεις; θα σε παντρευτεί; θες να κάνεις παιδιά; δεν θες να κάνεις παιδιά; τη φουκαριάρα τη μάνα σου, δεν τη λυπάσαι;

Ουφ!

Μιλάς διφορούμενα. Δεν δίνεις καμία ξεκάθαρη απάντηση. Άστα να πάνε, η κακιά η ώρα. Αχ, πρέπει να κλείσω, πάω να κτυπήσω τις ενέσεις μου. Γειαααααα.

Δεν έσπασα το πόδι μου. Αν, μη κακό, μου συνέβαινε, η γκρίνια μου θα έγραφε ιστορία. Θα διδασκόταν σαν σενάριο κρίσης στις νοσοκόμες. Απλά με εκνευρίζουν πολύ τα αδιάκριτα άτομα. Δεν τα μπορώ. Αν θέλω τη γνώμη σου, θα τη ζητήσω. Αν θέλω να ξέρω τι πιστεύεις, θα σε ρωτήσω. Αν όχι, παράτα με ήσυχη!!! Προσωπικά φτάνω σε σημείο να μοιάζω αδιάφορη επειδή δεν ρωτάω. Είσαι καλά; Όχι! Θες να το συζητήσεις; Όχι. Οκ, όταν θες μου λες!

Πολύ κουτσομπόλες είναι οι κομμώτριες και οι αισθητικοί. Όταν μια από αυτές ξεκινήσει κουβέντα με τη φράση «έχω μια πελάτισσα που…» να ξέρεις πως ότι και αν της πεις θα καταλήξει κύριο θέμα του πιο πάνω προλόγου. Έχω μια πελάτισσα που παράτησε τη δουλειά της γιατί δεν τη γέμιζε, λέει. Να δούμε τώρα το στομάχι της πως θα γεμίζει. Εκτός και αν βρήκε κανένα να την ταΐζει. Δεν την έχω για τόσο έξυπνη όμως. Κάτι άλλο θα έγινε. Θα την απέλυσαν και ντρέπεται να το πει! Να δούμε τι θα έγινε!

Άλλες κουτσομπόλες που μπορώ να σκεφτώ είναι οι νοικοκυρές και οι γριές.
Εσείς;

Δευτέρα 30 Νοεμβρίου 2009

Το έκαψα...

Καθαρόγραφα το αλφάβητο στο όμορφο καινούργιο τετραδιάκι μου με την όμορφη ball pen που αγόρασα στη κρίση σχολικών του Σεπτέμβρη. Προσπαθούσα να προφέρω τις λέξεις - παραδείγματα και αναρωτιόμουν αν τις αντέγραψα σωστά από τον πίνακα. Όταν σε κάποια φάση σηκώθηκα έκανα να πατήσω ctrl + s στο πληκτρ.... εεεεεεεε πού είναι το πληηηηηηη.... εεεεεεεεεεεε αααααααααα σβουντπ!

Να μην αναφέρω το ctrl + z που ψάχνω άμα κάνω καμιά γκάφα ή το ότι βλέπω κινητά και λάπτοπ σε ταινίες της δεκαετίας του '30...!!!

Αποτοξίνωση τώρα!!!

Κυριακή 22 Νοεμβρίου 2009

Αθκιασερές...

Έχω να πάω κάπου... σε μια κοινωνική υποχρέωση σε ένα σπίτι. Από αυτά τα σπίτια που οι γυναίκες ξυπνάνε γύρω στις 9, φτιάχνουν φραπέ, ανάβουν τσιγάρο, κάθονται στον καναπέ και κάνουν λυσσαλέο ζάπινγκ μέχρι το απόγευμα. Στο ενδιάμεσο θα μαγειρέψουν πατάτες τηανητές με τ' αυκά, θα ψευτοπλύνουν κανένα πιάτο, θα πιούν άπειρους καφέδες και θα φάνε κέηκ γεωγραφίας με τις γειτόνισσες σχολιάζοντας τις συνταγές τους και οτιδήποτε με δύο πόδια μπει στο στόχαστρο τους.

Στη συνέχεια θα σχολάσει ο άντρας τους από τη δουλειά, θα τσακωθούν μαζί του γιατί δεν θέλει να πάει για καφέ στη κουμέρα να γνωρίσουν τον καινούργιο της γκόμενο, θα πάνε δίπλα στη μάνα τους να γκρινιάξουν για τον αχαϊρευτο και μετά θα κάτσουν στη τηλεόραση να δουν τη Πανσέληνο, γιατί είναι πολύ μάγκας ο νυχτερίδας.


Σε ένα τέτοιο σπίτι έχω να πάω επειδή τους φίλους τους διαλέγουμε ενώ τους συγγενείς δυστυχώς όχι. Και επειδή κάθε φορά συμβαίνει το ίδιο πράγμα, πρέπει να προετοιμαστώ για:

επίθεση από όλα τα μούλικα πασαλειμμένα με άνοστα γλυκίσματα που θα θέλουν να ανοίξουν τη τσάντα μου / σπάσουν το κινητό μου / τραβήξουν τα μαλλιά μου.


εκδηλώσεις υπερβολικής αγάπης με ατάκες "χαθήκαμε, να έρχεσε, γιατί δεν έρχεσε;"

συζητήσεις που περιλαμβάνουν όλη την επικαιρότητα των κουτσομπολίστικων εκπομπών, αν είναι φυσική ξανθιά η Μενεγάκη, τι έγινε στο τελευταίο X Factor, τι κούκλος που είναι ο Ρουβάς και πως ο Πανίκος της Ππινούς απάτησε την Ππινού με την σριλανκεζούα που ξεσκατίζει τη γιαγιά.

και το κλασικό: να κάθομαι στη πιο άβολη καρέκλα, γύρω γύρω όλες οι γειτόνισσες / φιλενάδες να με κοιτάνε από πάνω μέχρι κάτω αμίλητες και να προσπαθούν να απομνημονεύσουν τι φοράω και τι είπα για να έχουν θέμα για την ώρα του καφέ την επόμενη μέρα.


Το καλό είναι που η γνώμη αυτού του είδους των ανθρώπων για μένα μου είναι εντελώς αδιάφορη. Το κακό είναι που πρέπει να τους υποστώ...

Σάββατο 14 Νοεμβρίου 2009

Η Μύγα

Η Μύγα (The Fly) είναι μια πολύ γνωστή ταινία την οποία δεν έχω δει ποτέ μου. Δηλαδή δοκίμασα μια φορά αλλά μόνο που έβλεπα τη φάτσα του πρωταγωνιστή και ήξερα ότι είναι θρίλερ τρόμαζα έτσι προτίμησα να κλείσω τη τηλεόραση.

Το μόνο πιο σιχαμένο από μια μύγα είναι μια μεγάλη μύγα. Γιακ! Και οι κατσαρίδες. Παρόλο που είδα μια πάρα πολύ καλή παράσταση με τίτλο Κατσαρίδα (που την έλεγαν Ιωάννα και ήθελε να πάει στο φεγγάρι) δεν κατάφερα να συμπαθήσω τις κατσαρίδες! Τέλος πάντων, το θέμα μας είναι η μύγα. Είναι τόσο αντιπαθητικές που ούτε σε καρτούν δεν βγήκαν. Αντίθετα από τη κατσαρίδα φίλη του Wall-e.

Χμμμ μήπως τελικά συμπαθώ τις κατσαρίδες;! Jesus!

Πάλι άλλαξα θέμα όμως… το θέμα μας είναι η μύγα. Όχι η ταινία αλλά αυτό το σιχαμένο μαύρο πετούμενο που αφού έφαγε ότι κατάρα μπορούσα να σκεφτώ έφαγε και μισό αεροζόλ αλλά αποδείχτηκε πολύ σκληρή για να πεθάνει.

Στην αρχή την πέρασα για αυτό το μαύρο βελάκι στην οθόνη του υπολογιστή. Όμως ήταν δύο! Άρα το ένα ήταν μύγα!!! Σηκώθηκα και άνοιξα το παράθυρο. Προσπάθησα να την καθοδηγήσω προς τα έξω με ένα χοντρό περιοδικό. Είμαι ειρηνικός άνθρωπος, δεν χρησιμοποιώ βία αν δεν είναι απαραίτητο. Η μύγα όμως δεν έβγαινε έξω. Προτιμούσε τη θαλπωρή του δωματίου. Εντάξει, αν κάτσει ακίνητη σε μια γωνιά κι εγώ μπορώ να κάνω τη δουλειά μου ήσυχα θα την αφήσω. Είπαμε, είμαι ειρηνικός άνθρωπος. Η μύγα όμως ήταν παιχνιδιάρα μύγα. Της άρεσε να βολτάρει πάνω στην οθόνη…

Είπαμε, ειρηνικός άνθρωπος και δεν είμαι βίαιη, αλλά αυτή είναι μύγα! Αντιπαθητικά ζωύφια που ούτε καν σε συμπαθητικά καρτούν δεν βγήκαν. Μόνο σε μια ταινία και ποιο ρόλο είχαν; Ενός πλάσματος που πάει και φυτρώνει ακάλεστο εκεί που δεν το σπέρνουν! Εφοδιάστηκα με το αεροζόλ. Ψέκασα όλο το δωμάτιο και βγήκα έξω για λίγο. Περίμενα να βρω το πτώμα τέζα στο πάτωμα όταν επέστρεψα αλλά η μύγα δεν ήταν πουθενά.

Μετά από έντονη εσωτερική πάλη αποφάσισα να συνεχίσω τη δουλειά μου αφού πρώτα ελέγξω ότι δεν είχε προσγειωθεί πάνω στα πράγματα μου. ΟΚ, μύγα πουθενά, ας δουλέψω. Άραγε το αεροζόλ εξολοθρεύει ανθρώπους; Γκουχ γκουχ!

Ξαφνικά, στο πάνω μέρος της οθόνης είδα κάτι φτερά να τρεκλίζουν. Η μύγα μέθυσε από το αεροζόλ! Μετανοιωμένη και γεμάτη τύψεις για την εν ψυχρώ δολοφονία της άνοιξα το παράθυρο για να βγει έξω. Go fly. Go.

Γύρισε προς το μέρος μου, με κοίταξε με ευγνωμοσύνη στα μάτια και πέταξε προς την ελευθερία της.

Ναι, καλά! Κάπου εδώ μέσα είναι γαμώ τη γκαντεμιά μου, ούτε μια μύγα δεν μπορώ να ξεφορτωθώ γαμώτο γκρρρρρ!!!!

Τετάρτη 11 Νοεμβρίου 2009

Κάτι πήγε λάθος...

Είχα πει:
"Κάθε Σεπτέμβρη προσπαθώ να οργανώνω καλύτερα τον χρόνο μου για να αποφεύγω αργότερα τις τύψεις ότι δεν έκανα τίποτα πάλι."

Και τα κατάφερα! Οργάνωσα τον χρόνο μου έτσι ώστε να μην έχω τύψεις ότι τεμπελιάζω και δεν έκανα τίποτα... Για πρώτη φορά στη ζωή μου δεν έχω χρόνο για ταβανοχάζεμα! Αυτό δεν είναι απαραίτητα καλό. Μου αρέσει το ταβανοχάζεμα!

Έχω τη φρικτή υποψία ότι μάλλον, ίσως, πιθανόν, τσας, λιγουλάκι το παράκανα....

Θέλω να κοιμηθώωωωωωωωω!!!!!!!!

Δευτέρα 2 Νοεμβρίου 2009

Αγγελία!!!

Καλημέρα, τηλεφωνώ για την αγγελία…

Ναι…

Ήθελα να ρωτήσω τι ακριβώς χρειάζεστε και ποια προσόντα πρέπει να έχει το άτομο που θα στείλει βιογραφικό.

Να πάρετε στο τμήμα που έστειλε την αγγελία, στο τάδε τηλέφωνο.

Ευχαριστώ.

Καλημέρα, τηλεφωνώ για την αγγελία…

Μάλιστα. Να πάρετε τηλέφωνο στο τμήμα προσωπικού.

Πήρα αλλά μου είπαν να τηλεφωνήσω σε εσάς για κάποιες διευκρινήσεις.

Περιμένετε ένα λεπτό.

…περιμένω…

Ναι, να τηλεφωνήσετε στο τάδε τηλέφωνο στο τμήμα προσωπικού.

Να ρωτήσω κάτι; Έτσι από περιέργεια, για να μην στέλνω άδικα βιογραφικό, τι ακριβώς χρειάζεστε;

Δεν μπορώ να σας πω, ο προϊστάμενος μου είπε να τηλεφωνήσετε στο τμήμα προσωπικού να σας πουν.

Ευχαριστώ.

…τηλεφωνώ στο νούμερο που μου έδωσε…

Καλημέρα, τηλεφωνώ για την αγγελία…

Να σας ενώσω ένα λεπτό με την υπεύθυνη…

Ναι, να σας πω, επειδή μίλησα με αρκετά άτομα ως τώρα δεν θα ήθελα να με ενώσετε με κάποιο άτομο με το οποίο ξαναμίλησα.

Όχι, αυτό το άτομο είναι υπεύθυνο για την αγγελία.

Ευχαριστώ. (και γιατί δεν έβαλαν μόνο το συγκεκριμένο νούμερο στην αγγελία;!)

…περιμένω…
Καλημέρα, τηλεφωνώ για την αγγελία, ήθελα να ρωτήσω τι ακριβώς χρειάζεστε.

Μάλιστα, να μας στείλετε βιογραφικό.

Δεν μπορείτε να μου πείτε τι προγράμματα χρειάζεστε τουλάχιστον;

Να μας στείλετε βιογραφικό και θα σας ειδοποιήσουμε.

Να μου πείτε το μέηλ σας;

Ναι, λοιπόν, www…

Ε, συγνώμη, αυτό δεν είναι e-mail, είναι website!

Α! ναι… να στείλετε φαξ!



....την υποσημείωση "για περισσότερες πληροφορίες...." τι την εβάλαν ακόμα δεν κατάλαβα!!!