Κυριακή, 22 Νοεμβρίου 2009

Αθκιασερές...

Έχω να πάω κάπου... σε μια κοινωνική υποχρέωση σε ένα σπίτι. Από αυτά τα σπίτια που οι γυναίκες ξυπνάνε γύρω στις 9, φτιάχνουν φραπέ, ανάβουν τσιγάρο, κάθονται στον καναπέ και κάνουν λυσσαλέο ζάπινγκ μέχρι το απόγευμα. Στο ενδιάμεσο θα μαγειρέψουν πατάτες τηανητές με τ' αυκά, θα ψευτοπλύνουν κανένα πιάτο, θα πιούν άπειρους καφέδες και θα φάνε κέηκ γεωγραφίας με τις γειτόνισσες σχολιάζοντας τις συνταγές τους και οτιδήποτε με δύο πόδια μπει στο στόχαστρο τους.

Στη συνέχεια θα σχολάσει ο άντρας τους από τη δουλειά, θα τσακωθούν μαζί του γιατί δεν θέλει να πάει για καφέ στη κουμέρα να γνωρίσουν τον καινούργιο της γκόμενο, θα πάνε δίπλα στη μάνα τους να γκρινιάξουν για τον αχαϊρευτο και μετά θα κάτσουν στη τηλεόραση να δουν τη Πανσέληνο, γιατί είναι πολύ μάγκας ο νυχτερίδας.


Σε ένα τέτοιο σπίτι έχω να πάω επειδή τους φίλους τους διαλέγουμε ενώ τους συγγενείς δυστυχώς όχι. Και επειδή κάθε φορά συμβαίνει το ίδιο πράγμα, πρέπει να προετοιμαστώ για:

επίθεση από όλα τα μούλικα πασαλειμμένα με άνοστα γλυκίσματα που θα θέλουν να ανοίξουν τη τσάντα μου / σπάσουν το κινητό μου / τραβήξουν τα μαλλιά μου.


εκδηλώσεις υπερβολικής αγάπης με ατάκες "χαθήκαμε, να έρχεσε, γιατί δεν έρχεσε;"

συζητήσεις που περιλαμβάνουν όλη την επικαιρότητα των κουτσομπολίστικων εκπομπών, αν είναι φυσική ξανθιά η Μενεγάκη, τι έγινε στο τελευταίο X Factor, τι κούκλος που είναι ο Ρουβάς και πως ο Πανίκος της Ππινούς απάτησε την Ππινού με την σριλανκεζούα που ξεσκατίζει τη γιαγιά.

και το κλασικό: να κάθομαι στη πιο άβολη καρέκλα, γύρω γύρω όλες οι γειτόνισσες / φιλενάδες να με κοιτάνε από πάνω μέχρι κάτω αμίλητες και να προσπαθούν να απομνημονεύσουν τι φοράω και τι είπα για να έχουν θέμα για την ώρα του καφέ την επόμενη μέρα.


Το καλό είναι που η γνώμη αυτού του είδους των ανθρώπων για μένα μου είναι εντελώς αδιάφορη. Το κακό είναι που πρέπει να τους υποστώ...

10 σχόλια:

  1. Been there...Το μόνο που μπορείς να κάνεις σε τέτοιες καταστάσεις (που κάποιες φορές δεν μπορείς με τίποτα να τις αποφύγεις) είναι υπομονή!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. To allo to tropario tou pote tha pantreyteis kai ate ki arkises, den to akous? Vlepeis uparxoun kai xeirotera..
    A kai nai einai polu magkas o nuxteridas.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Μεν πάεις τζιαι κανεί!Τα πρέπει εμείς τα ορίζουμε...........

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. λατρεύω έτσι υποχρεώσεις!!! they are excellent post material!

    κατά τ'άλλα, εκάλυψεν με η λενού με τα αστερούθκια

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. αχ Leni δεν αντέχω...

    Tinker Stell μια φορά είχα κάνει τόση υπομονή που φεύγοντας έτρεχα τόσο πολύ που έφαγα κλήση... :/

    homo anisorropus αυτό το ξεπεράσαμε μόλις έκλεισα τα τριάντα :-)

    Triolouin δυστυχώς όχι πάντα...

    ρίτσα ούφφου ναι!

    Sike δεν έχεις και άδικο... θα πάρω μαζί μου σημειωματάριο:
    "συγνώμη, θεία κατίνα, μπορείς να επαναλάβεις τη μαλακία που είπες για να το σημειώσω;"

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. come on... έχουν χάζι έτσι φάσεις, διασκέδασε το! τι αλλο να καμεις εξάλλου...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Αχάπαρη δύσκολο να δω τη θετική πλευρά σε έτσι φάση... ουφ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. καλέ ..κυκλοφρούν ακόμα παλιακές νοικοκυρές....με μπικουτι και γειτόνισσες φιλενάδες;
    καλέ που ζω?
    υπομονή darling υπομονή!

    ΑπάντησηΔιαγραφή