Σάββατο, 31 Οκτωβρίου 2020

Κυπριακά

Είμαι Κύπρο για διακοπές τζαι η αναλαμπή για τούτο το ποστ ήρτεν μου προχτές μετά που εσυναντήθηκα με φίλη αγαπημένη στη Λευκωσία. 

Εχαρατζίστηκα να φκω της πόλης τζαι εβρέθηκα μέσα σε κάτι δάση στο Γέρι όπου έκαμα μιαν απίστευτα παράνομη επαναστροφή, μετά έστριψα λάθος που ένα διχάλι τζαι αντί να φκω πας το χάι γουέι για Λεμεσό, επήεννα επήεννα χαζίρι να πάω Τζερύνεια να έβρω έξοδο να στραφώ. Εν έσιει σημμασία σε πόσες χώρες εταξίδεψα, στη Λευκωσία πάντα θα χάνομαι. 

Μόλις ήβρα τον δρόμο που αναγνώρισα ότι ήταν ο σωστός τζαι έξερα πού ήμουν τζαι πού επήεννα, αναφώνησα αλληλούια, έβαλα ράδιο τζαι άρκεψα να τραγουδώ παρέα με μουσική που είχα να ακούσω χρόνια. Εσκέφτουμουν ό,τι εν πολλά σπάνιο τούτο, να είμαι τέλλια μόνη μου μες τες σκοτεινιές στη μέση του πουθενά, τζαι ας μεν φοηθώ, ας το απολαύσω. 

Μόλις εκόντεψα της Λεμεσού τζαι άρκεψα να χαλαρώνω τραγουδώντας με πάθος Αλκίνοο, επετάχτηκε μπροστά μου ένας κάττος. Επάτησα τα στόπερ τζαι μετά εκοίταξα να δω πόσο πίσω ήταν το που πίσω αυτοκίνητο (ήσουν μακριά, αλλά όσο βρισίδι τζαι να μου έδωσες, αξίζει μου). Ο κάττος επήε πανικοβλημένος ως τη μέση του δρόμου, άλλαξε γνώμη τζαι εστράφηκε ξανά βουρητός που ποτζεί που ήρτε, εγλύτωσεν την. Εγώ χαζίρι να μείνω στον τόπο που τον φόο μου. 

Επήα σπίτι τζαι την ώρα που έκαμνα την βραδινή μου περιποίηση, κρεμούες για τες ρυτίδες, εκατάλαβα γιατί εν μου αρέσκει η Κύπρος. Υπενθυμίζει μου συνέχεια την θνητότητα μου (μας). 

Η οφκιερκά, η σκοτεινιασούρα, η απόλυτη μοναξιά του να οδηγείς στη Κακορατζιά μες τη μαύρη νύχτα μόνη σου, ο πολλής ελεύθερος χρόνος, οι συγγενείς με θέματα σμολ τολκ θανατικά τζαι τραγωδίες, αναμνήσεις που μιαν περασμένη ζωή που την οποία ακόμα έχω τραύματα, η αίσθηση όποτε έρκουμαι Κύπρο ότι τελικά αλώπως επέλλανα τζαι εν τζαι ζω στο εξωτερικό, εν σε κανένα ίδρυμα που με έχουν κλεισμένη τζαι φκάλλουν με κάθε λλίους μήνες έξω. 

Εν τζαι σημαίνει ότι εν έχω τα ψυχολογικά μου στη μικρή μας πόλη, απλά εν έχω τον χρόνο να τα θυμούμαι τζαι να τα επεξεργάζομαι. Ο χρόνος μοιάζει διαφορετικός τζει κάτω, τα ατελείωτα απογεύματα στη βεράντα με φραπέ εν κάτι που περνά σε μιαν ώρα, όι δέκα κυπριακές.
 

Σημείωση: έγραψα τούτο το ποστ τη τελευταία φορά που ήμουν Κύπρο πριν από ένα χρόνο αλλά εν έβρισκα πώς να το κλείσω. Τωρά που με επιάσαν οι νοικοτζυροσύνες μου τζαι καθαρίζω τα ντραφτς μου, αποφάσισα πως ήρτεν η ώρα του. Με το νέο λόκντάουν τζαι τον πολλή ελεύθερο χρόνο, ο χρόνος ακόμα εν έφτασε να εν τόσο βαρύς όσο στη Κύπρο. Ελπίζω να μεν γινεί, για να μεν στραφούν τζαι τα ψυχολογικά. 


Τετάρτη, 16 Σεπτεμβρίου 2020

Ch ch ch changes

Πριν από έξι εφτομάες, ο μάνατζερ μου είπεν μου ότι ανάδοξεν του να γινεί διευθυντής του τμήματος μας, ο μάνατζερ του που ήταν τζαι συγκάτοικος του στο πανεπιστήμιο εδέχτηκε, τζαι σαν αποτέλεσμα θα διαλύσει τζαι θα ξαναχτίσει την ομάδα με καινούργιους υπαλλήλους οπότε ευχαριστώ για τη συνεργασία, έσιεις δύο μήνες notice period, εν να σου στείλει μέηλ το έητζ αρ με τες λεπτομέρειες. 


Μιλώ με τον μοναδικό συνάδελφο που εν στην ίδια χώρα με μένα τζαι είσιεν κάπως διαφορετική αντιμετώπιση, επίσημο μέηλ που τον μάνατζερ με απόλυση τζαι προτροπή αν έθελε να στείλει βιογραφικό για μια πιο τζούνιορ θέση. Εσκέφτετουν το τζαι τελικά έκαμε το, αλλά εν τον ενημερώσαν ούτε αν την έπιασε ούτε αν δεν την έπιασε, φεύκει σε δύο βδομάδες. 

Ένα περίεργο πράμα έγινε την ημέρα που έμαθα ότι απολύομαι, εζωντάνεψα. Που τζιαμέ που επερνούσα τη κάθε μέρα δουλεύκοντας με το ζόρι τζαι χωρίς καμιά όρεξη (εν έχω ούτε πολλή δουλειά τους τελευταίους μήνες, εκράταν την ο μάνατζερ για να του κάτσει το διευθυντιλλίκκι), ξαφνικά ήβρα δέκα πράματα πάνω στα οποία ενθουσιάζομαι να δουλέψω σαν side project, εδούλεψα ήδη πάνω σε κάποια, αγόρασα βιβλία τζαι παρακολουθώ τουτόριαλς για ένα πράμα που εν απλή γαμημένη κοινή λογική αλλά έγινε μεγάλη μπίζνα τα τελευταία χρόνια. 

Οπότε, περιμένοντας το μέηλ που το έητζ αρ τζαι χωρίς καμιά δουλειά που τη δουλειά, επέρασα τες τελευταίες εφτομάδες δουλεύκοντας εντατικά πάνω σε πράματα που με ενδιαφέρουν ως τη περασμένη Παρασκευή που μου εμπήκε η ιδέα ότι μπορεί τούτος να περιμένει που το έητζ αρ τζαι το έητζ αρ που τούτον να μου στείλουν μέηλ τζαι αλώπως είμαι ήδη απολυμένη τζαι δεν το ξέρω. Έτσι έστειλα του μέηλ τζαι η απάντηση του εξανάστειλε με στην αδράνεια τζαι τη βαρεμάρα με την οποία δουλεύκω με το ζόρι.

Παρεξήγησις λαλεί. Έτσι ενόμιζα τότε λαλεί, ακόμα εν είναι ξεκάθαρα τα πράματα λαλεί, αν τζαι όταν κινδυνεύσει η θέση σου θα σου στείλει μέηλ το έητζ αρ, τίποτε εν είναι σίγουρο ακόμα λαλεί, έσιει κάποιες δουλειές που μπορείς να αναλάβεις λαλεί, έλα την τούτη τη δουλειά λαλεί, τζαι έδωκεν μου ένα βαρετό πρότζεκτ που απλά πρέπει να αλλάξω τα στοιχεία πάνω σε τελειωμένη δουλειά δική του. Εν δουλειά διώρου, τζαι έσιει που τη Δευτέρα που κάθομαι τζαι χάσκω χωρίς να το κάμνω ούτε τζείνο, ούτε δικά μου πρότζεκτς.

Έτο ίνταλις η εργασία σκοτώνει τα κίνητρα, τη δημιουργικότητα τζαι τον ενθουσιασμό των εργαζομένων, εξύπνησεν ο Μαρξ μέσα μου τωρά. Η θέση ακόμα εν ανοικτή ονλάιν οπότε φυσικά εν θέλει να με απολύσει πριν έβρει αντικαταστάτρια, μπας τζαι χρειαστεί να κάμει καμιά βαρετή δουλειά ο ίδιος. Απορώ τι θα κάμει τελικά αν δεν μπορέσει να με απολύσει τωρά κοντά. Αποφεύγει με τζαι μένα τζαι τον συνάδελφο, έχουμε να του μιλήσουμε που την ημέρα που (ενόμιζε ότι) μας απόλυσε. Εν να ξεκινήσει να μου μιλά πάλε; 

Πάω να τελείωσω τη χαζοδουλειά που μου έδωκε μπας τζαι έβρω την όρεξη να δουλέψω πας τα δικά μου! 


Δευτέρα, 22 Ιουνίου 2020

Στο γκολφ

Εχτές έπιασα για δεύτερη φορά που τον Μάρτη το τρένο τζαι επήα εκδρομή. Όταν λέω εκδρομή σε περίοδο πανδημίας τζαι lockdown, εννοώ ότι επήα με τον Παύλο στο τέρμα μιας γραμμής του μετρό σε μιαν εξοχή τζαι ακολουθούσαμε έναν χάρτη με μονοπάτια σε ένα δάσος. 

Η αρκή του μονοπαθκιού ήταν μέσα που γειτονιές, μετά εβλέπαμε μιαν απλωσιά πράσινη αλλά εν εβρίσκαμε την είσοδο της. Επερπατούσαμε κάμποση ώρα δίπλα στον δρόμο κατά μήκος της απλωσιάς τζαι μόλις ήβραμε μια τρύπα στον φράχτη ανάμεσα σε δέντρα τζαι θάμνους, εμπήκαμε μέσα. 

Τζείνη τη στιγμή εκαταλάβαμε ότι τζείνο που ενομίσαμε ήταν οικογένειες με καρροτσούθκια με μωρά, ήταν μεσήλικες με μπαστούνια του γκολφ. Είχαμε μπει παράνομα μέσα σε ένα γήπεδο του γκολφ. 

Εφκήκαμε άρον άρον που τη τρύπα που εμπήκαμε τζαι εσυνεχίσαμε. Ο στατικός μας χάρτης ελάλεν ότι έσιει είσοδο στο δάσος λλίο πιο πάνω. Σε κάποια φάση ήβραμεν έναν δρόμο στενό, ειδυλλιακό με δέντρα ψηλά που ενωνούνταν οι κορυφές τους, τζαι ήμασταν σίουροι ότι ήταν η είσοδος στο δάσος. 

Που τες θκυο πλευρές ήταν ακόμα το γήπεδο του γκολφ αλλά εξέραμε ότι το δάσος ήταν τζιαμέ, κάπου. Μόλις ο δρόμος έφτασε σε ένα τέρμα, εγώ ενόμισα ότι η είσοδος που εβλέπαμε μπροστά μας ήταν η έξοδος του γκολφ τζαι ότι θα εβρίσκαμε το δάσος. Τελικά ήταν η είσοδος ενός πολλά μεγάλου σπιθκιού. Παραβίαση προσωπικής περιουσίας για δεύτερη φορά μέσα σε μισή ώρα. 

Επήαμε να φύουμε τζαι εκαρτζιλατιστήκαμε με θκυο ζευγάρια με τα καρροτσούθκια τους να πηαίνουν που το ένα γήπεδο στο άλλο. Ερωτήσαμε τους πόθθεν να πάμε στο μονοπάτι που εθέλαμε. Είπαν μας να μπούμε μες το γήπεδο, να προσέχουμε να μεν μας έβρει καμιά μάππα του γκολφ στο δόξα πατρί τζαι να έβρουμε το καφέ, η είσοδος του δάσους θα ήταν απέναντι. 

Με το που ακούσαμε καφέ, εξεχάσαμε τζαι πανδημία τζαι lockdown, εγώ έθελα καπουτσίνο τζαι ο Παύλος τουαλέτα. Εδιασχίσαμε άκρη άκρη ένα μέρος του γηπέδου ως το καφέ τζαι τζιαμέ είδαμε το πιο ενοχλητικό είδος ανθρώπου: λευκούς μεσήλικες άντρες με πολλά λεφτά τζαι την ανάλογη συμπεριφορά, να πίνουν μπύρες. 

Η υπάλληλος είπεν μας ότι το καφέ ήταν μόνο για τους γκόλφερς, τζαι ερωτήσαμε την πού ήταν το δάσος. Θα ενόμιζες ότι ένα δάσος όσο να 'ναι φαίνεται, αλλά το συγκεκριμένο έμοιαζε να εν περικυκλωμένο που γήπεδα του γκολφ. Εξήγησεν μας τζαι μετά ερώτησεν μας αν εθέλαμε να χρησιμοποιήσουμε τη τουαλέτα. Το πρόσωπο του Παύλου εφωτίστηκε, χαζίρι να την αγκαλιάσει. Εγώ ήμουν σε άγριες διαθέσεις τζαι ήμουν έτοιμη να απαντήσω πως εν εθέλαμε τίποτε που τζείνους. 

Όταν όμως ο Παύλος άρχισε να την ευχαριστά τζαι να την ακολουθεί μέσα, άφησα στην άκρη την υπερηφάνεια τζαι το μίσος προς τους γκόλφερς τζαι επήα τζαι εκατούρησα σε μια τουαλέτα που δεν ήταν η τουαλέτα μου, για πρώτη φορά που τον Μάρτη. 

Μετά ευχαριστήσαμε τη κυρία που μας εβοήθησε, εδιασχίσαμε τον δρόμο μέσα σε ακόμα ένα γήπεδο του γκολφ, επροσέχαμε που τες μάππες να μεν μας έβρουν στο δόξα πατρί τζαι ήβραμεν επιτέλους το μονοπάτι μέσα στο δάσος. Μιάμιση ώρα μετά που εξεκινήσαμε τη διαδρομή. 

Ο Παύλος ήταν τσαντισμένος για ώρα με τον χάρτη. Ήβρε τα κέφια του μόνο άμα αρκέψαμε να κάμνουμε λίστες με ταινίες στες οποίες ο κακός κάμνει διαβολικά σενάρια να καταστρέψει τους αντιπάλους του, τον κόσμο, το σύμπαν, σε ένα γήπεδο του γκολφ. Τζαι ήμασταν σίγουροι ότι η υπάλληλος άφηκεν μας να κατουρήσουμε για να εξιλεωθεί που δουλεύκει τζιαμέ. 




Τρίτη, 14 Απριλίου 2020

Η αποκάλυψη τζαι οι αποκαλύψεις

Τούτη ούλλη η κατάσταση, έφκαλε τον αληθινό εαυτό πολλών που τους κοντινούς μου. Πολλοί εκκπλήσσουν με, κάποιοι καθόλου, τζαι κάποιους απλά περιμένω να δω πότε εν να σαλτάρουν, να σκοτώσουν ούλλη τους την οικογένεια τζαι να αυτοκτονήσουν. Η φιλενάδα που ζει απομονωμένη πας τα βουνά περιμένοντας τη δευτέρα παρουσία, εν μια δυνατή υποψήφια. Περιμένοντας, ποστάρει ότι θρησκευτική μαλακία δει ονλάιν μπας τζαι εξασφαλίσει μια θέση στον παράδεισο. Ανησυχώ. 

Η συγκάτοικος μου δεν έφκαλε τες πυτζάμες τζαι τη ρόπα τον τελευταίο μήνα. Λαλεί μου ότι που τότε που εξεκίνησε ο εγκλεισμός έσιει κάθε μέρα πονοτζέφαλο. Θέλω να της πω ότι αν έφκαινε λλίο έξω μάλλον θα της επαίρναν, το θέμα εν ξέρω τι εν να εκουβάλαν πίσω σπίτι, έτσι εν της λαλώ τίποτε. 

Μια φίλη που ζει μόνη της άρκεψε να κάμνει κουβέντες με το google, ρωτά ότι της αναδόξει τζαι χαριεντίζεται με τα αποτελέσματα. Μια άλλη που ζει με τον φίλο της σε στούντιο σκέφτεται να τον χωρίσει. Θα έγραφα ότι ο Maurice εν σε πανικό αλλά εν να μου θυμώσει, ο Maurice δεν είναι απαισιόδοξος, απλά ένας καλά ενημερωμένος αισιόδοξος. 

Ο Παύλος κάθε βδομάδα παθαίνει τζαι άλλο ψυχοσωματικό. Ολόκληρη τη περασμένη βδομάδα ήταν σίγουρος ότι το είσιε τζαι ερώταν με δύο φορές την ημέρα αν είμαι καλά. Τη προηγούμενη βδομάδα ανέπτυξε συμπτώματα αγοραφοβίας. Ο Αγοραφοβικός τζαι η Υποχόνδρια, το τέλειο ζευγάρι είπα του. 

Η κολλητή καλά το πάει, παραδόξως όπως τζαι εγώ. Φαντάζομαι ότι έτσι αργόστροφες που είμαστε τζαι οι θκυο, εν να μας έρτει η φρίκη την ίδια ώρα σε κανένα μήνα. 

Έριξα το στο τρέξιμο, με ένα που τα αππς που εκατέβασα σαν personal trainer. Προχτές είχα τη φωνή που το αππ μες τα αυτιά μου να μου λαλεί ότι θα τα καταφέρω, ότι τα πάω περίφημα, ότι εν πρέπει να σταματήσω να βουρώ όσο κουρασμένη τζαι αν είμαι, γιου κκαν ντου ιτ. 

Τζαι εκουτσούφλισα, έππεσα σε σλόου μόσιον τζαι έχταρα το πιγούνι μου, το γόνατο μου τζαι τα σιέρκα μου, θεαματική βουτιά. Έμεινα κάτω να καταλάβω τι έγινε τζαι αν έσπασα τίποτε τζαι τότε ένας τύπος που το απέναντι πεζοδρόμιο ανησύχησε τζαι ήρτε να δει αν είμαι καλά. 

Εν μέσω πανδημίας που μας λαλούν που παντού να έχουμε δύο μέτρα απόσταση μεταξύ μας, ο τύπος ήρτε δίπλα μου τζαι έδωσε μου το σιέρι του να σηκωθώ. Έμεινα τζαι εθώρουν το επειδή εσκέφτουμουν τι εν το πιο ευγενικό να κάμω; Να τον αγνοήσω ακολουθώντας τη κοινή λογική των ημερών, ή να το πιάσω ακολουθώντας την ιπποτική λογική κάτι αιώνων; 
 
 
 

Τρίτη, 31 Μαρτίου 2020

Bullet points


Επιάσαμε τη τρίτη βδομάδα απομόνωσης τζαι το ηθικό άρκεψε να ππέφτει
 
Εκατέβασα αππς πας το κινητό
 
Ένα για ασκήσεις γυμναστικής στο σπίτι που τελικά εν κάμνω 
 
Ένα για τρέξιμο, έξω που το σπίτι, πάω πάνω κάτω ούλλους τους κάθετους δρόμους της γειτονιάς 

Ένα για μουσική να μου κρατά παρέα στο τρέξιμο
 
Ένα για γιόγκα, έρκουμαι μισοπεθαμένη που το τρέξιμο τζαι χαλαρώνω 

Ένα για ξένες γλώσσες, μαθαίνω ιταλικά τζαι φαίνονται μου τόσο εύκολα που αλώπως είμαι διάνοια τελικά
 
Ένα για CBT, πέρκι περιορίσω λλίο τα ψυχολογικά

Με τη συγκάτοικο αποφασίσαμε ότι η ψυχική υγεία εν πιο σημαντική που τη σωματική

Τζαι ότι εν να καλέσουμε εγώ τον Παύλο τζαι τζείνη τον γυμναστή της να έρτουν να μείνουν μαζί μας

Ένας γυμναστής εν πάντα χρήσιμος
 
Ο Παύλος πόσο χρήσιμος θα αποδειχτεί εν να δείξει, προς το παρόν πολεμά στα χαρακώματα του Τουίτερ 
 
Εν θα του το πω αλλά ο άλλος πολεμά που απέναντι

Εν να γινεί σφαγή 

Τρίτη, 24 Μαρτίου 2020

Στην απομόνωση, μέρα 8

Έσιει μόνο μια βδομάδα που εν πάω στο γραφείο τζαι ήδη εξέχασα ποια είμαι τζαι τι κάμνω σε σχέση με τη δουλειά. Όι πως εν δουλεύκω, δουλεύκουμεν ούλλοι που σπίτι, τωρά πόση δουλειά υπάρχει τζαι πόση φκαίνει, εν άλλη ιστορία. 

Εν νομίζω να μας καρτερά κανένας να είμαστε σούπερ παραγωγικοί με μια πανδημία πόξω. Περνά το οκτάωρο τζαι ενώ είμαι μπροστά στο κομπιούτερ, εν κάμνω τίποτε. Ούτε καν σόσιαλ μίντια ή ειδήσεις, έκατσα να δω ειδήσεις τη Παρασκευή τζαι μετά που εμάχουμουν να τζοιμηθώ έπιανε με σύγκρυο. Τζαι άτε να καταλάβεις αν τρέμεις που τον φόο σου ή αν σε έπιασε η πανδημία. 

Για ένα υποχόνδριο άτομο που επέρασε μια γερή κρίση χελθ ανξιάεττι πριν λλία χρόνια, καλά κρατώ. Θυμάστε το ποστ με τες παντόφλες που εδίσταζα να πω του Παύλου να φορεί; Ε τωρά είδεν με σε φουλ επίθεση ενάντια στα μικρόβια τζαι εν νάκκον εν ξέρει πόθθεν του ήρτε, εν να του περάσει.  

Εχτές εφκήκα μια βόλτα στη γειτονιά τζαι σε κάποια φάση άκουα μια δυνατή φωνή να λαλεί ΜΠΟΑ - ΜΠΟΑ - ΜΠΟΑ, μετά παύση, μετά ξανά ΜΠΟΑ - ΜΠΟΑ - ΜΠΟΑ ώσπου τζαι είδα ένα τύπο να σέρνει τα βήματα του. Είδεν με τζαι τζείνος τζαι εσταμάτησε, εφοήθηκα λλίο αλλά μόλις έστριψα σε πιο κεντρικό δρόμο εξανάκουσα τον, ΜΠΟΑ - ΜΠΟΑ - ΜΠΟΑ με παύση τζαι ξανά που την αρκή, ασταμάτητα. 

Νομίζω είδα πολλές ταινίες καταστροφής τζαι επιστημονικής φαντασίας που διαδραματίζονται στη μικρή μας πόλη τζαι είμαι ψιλοχεσμένη για το τι μπορεί να γίνει. Άσε που έκαμα τη βλακεία να δω το Shaun of the Dead τζαι έπαθα μια σύγχιση ότι εν ζόμπι όσοι κυκλοφορούν στους δρόμους. 

Πολλά αστείο πάντως, με ένα πλάνο που δουλεύκει ρολόι


Πέμπτη, 19 Μαρτίου 2020

Στην απομόνωση, μέρα 3

Εξυπνήσαμε το πρωί που σειρήνες, έμοιαζε να εν πυροσβεστική, αστυνομία τζαι ασθενοφόρα την ίδια στιγμή. Εν εδώσαμε πολλή σημμασία ως την ώρα που επήα στο σταθμό τζαι είδα τα ούλλα μαζεμένα τζιαμέ, κάποιος αυτοκτόνησε στες γραμμές του τρένου. 

Σκέφτουμαι ότι τούτη ούλλη η αβεβαιότητα τζαι ο τρόμος που μας ταΐζουν οι ειδήσεις, μπορεί να φτάσει στα άκρα πολλή κόσμο με κατάθλιψη. Επεράσαμε ούλλο το πρωί να ακυρώνουμε διακοπές τζαι ήμουν μαραζωμένη, ξαφνικά ένοιωθα πολλά κακομαθημένη. 

Μες το τρένο εθκιάβασα τα μέηλ που τη δουλειά, το HR να μας λαλεί να δουλεύκουμε κανονικά τες ώρες μας τζαι να στέλνουμε αναφορά στον μάνατζερ μας κάθε μέρα. Ίσως τούτο να εν καλό εσκέφτηκα, να με βάλει σε ένα πρόγραμμα που από μόνη μου εν το βλέπω να δουλεύκει. 

Όι πως έκαμα τίποτε ούλλη μέρα πάλε. Με κάποιο τρόπο που ούτε εγώ εκατάλαβα πάντως, όταν έστειλα το μέηλ το απόγευμα στον μάνατζερ μου, δείχνει με σούπερ μπίζι. Πάλε καλά. 

Ως τες 5 εσταμάτησα να δουλεύκω (έκλεισα το μέηλ τζαι τα ττιμς της δουλειάς δηλαδή) τζαι εσυνέχισα τη λίστα με ταινίες να δω στην απομόνωση. Εν να ξεκινήσω με το The Terminal, νομίζω ταιρκάζει με τες περιστάσεις. Ίσως μετά να δω τζαι το Castaway. Καμιά άλλη ταινία με τον Τομ Χανκς αποκλεισμένο κάπου;