Καλά Χριστούγεννα Πρασινάδα

Αγαπητή Πρασινάδα,

ο Secret Ουφ! Santa λειτουργεί και σαν μαγικό τζίνι αφού ζήλεψες τη δόξα του Νόνη και ήθελες κι εσύ βραβείο Νόμπελ έτσι τι να κάνω κι εγώ αγγάρεψα τον Santa και μπήκαμε στη σελίδα των Νόμπελ για να σου απονείμω αυτό της Χημείας ή το Medicine όπως το γράφει εκεί και όπως το είπες κι εσύ αλλά δεν ξέρω πως μεταφράζεται στα ελληνικά και φυσικά βαριέμαι να ψάξω αλλά αυτά τα δύο βραβεία τα έχουν πάρει δυάδες έτσι αποφάσισα να σου δώσω το Νόμπελ Φυσικής που δεν ξέρω καν αν είναι στον κλάδο σου αλλά τουλάχιστον θα το είχες πάρει μόνη σου αλλά και αυτό το έχουν πάρει δύο μαζί και θα έλεγα ότι οι επιστήμονες είναι σαν τους χιώτες πάνε δυο δυο αλλά θα ήταν μάλλον σαχλό αστείο έτσι θα σου δώσω τελικά το Νόμπελ Χημείας που από όσο ξέρω είναι στον κλάδο σου και σου βρήκα και συνέταιρο συνεργάτη σύντροφο πως τους λένε για να σε βοηθά με τις έρευνες σου να πλένει κανένα πιάτο την ώρα που εσύ θα παίζεις με τις πρωτεΐνες και να παίζει και καμιά κιθάρα τραγουδώντας σου αγαπησιάρικα τραγούδια για εμψύχωση οπότε κατάλαβες για ποιον σου λέω τόση ώρα έτσι απόλαυσε το δώρο σου στα πλαίσια των ευχαριστιών των μπλόγκερς προς εσένα που μας οργάνωσες σε αυτό το τόσο ωραίο παιχνίδι γλυψ γλυψ γλυψ. 

Η μοναδική τελεία του ποστ αφιερωμένη στη δική μου Secret Santa για τα τέλεια της δώρα :-)  

Μεγάλες στιγμές για τη χώρα μας

Όλα ξεκίνησαν μια κρύα νύχτα του Νιόβρη του 1895 όταν ένας ζάμπλουτος σκανδιναβός εκλώτσησε την ολόχρυση του σίκλα. Επειδή προφανώς δεν μπορούσε να τα πάρει μαζί του, επένδυσε στην αθανασία αφήνοντας το μεγαλύτερο μέρος της περιουσίας του σε κάτι βραβεία που θα είχαν το όνομα του σε τομείς όπως η επιστήμη, η ειρήνη, η λογοτεχνία και κάπου αλλού που βαριέμαι τώρα να ψάξω.

Το βραβείο λογοτεχνίας για φέτος πάει για πρώτη φορά σε ένα κύπριο, μπλόγκερ ποιητή αγαπητό στην κυπριακή μπλογκόσφαιρα η οποία χάρηκε και συγκινήθηκε με το γεγονός. Κάποιες φήμες ότι γνωστή κύπρια μπλόγκερ σύζυγος μάνα έπαθε νευρικό κλονισμό και έφτιαχνε γλυκά με τα χεράκια της με σκοπό να τα στείλει στη σουηδική ακαδημία με σημείωμα «εκ μέρους του Φίλιπ Ροθ, με αγάπη» είναι απλά φήμες και κακοήθειες.

Για φέτος, κυρίες και κύριοι, το Νόμπελ Λογοτεχνίας απονέμεται στον Νόνη! Πάτα δαμέ για τα πυροτεχνήματα.

Σε συνομιλία που είχαμε μαζί του, μας εξέφρασε την έκπληξη του για τη βράβευση του. Όπως ανάφερε, ήταν στόχος ζωής το Νόμπελ Λογοτεχνίας αλλά δεν το περίμενε τόσο νωρίς στη καριέρα του. Όλα ξεκίνησαν πέρσι τα Χριστούγεννα όταν η διάσημη πανέμορφη πανέξυπνη μπλόγκερ Ουφ! σαν η Secret Santa του, του έκανε δώρο ένα ποστ στο οποίο τον προέτρεπε να γράψει το ποιητικό αριστούργημα που του χάρισε τελικά το Νόμπελ. Μας ανάφερε ότι της χρωστά τα πάντα, γι αυτό και το χρηματικό ποσό που συνοδεύει το βραβείο θα το καταθέσει στον λογαριασμό της.

Η ποίηση του Νόνη όπως αναφέρει η ανακοίνωση της Ακαδημίας, μέσα από τις παθιασμένες του λέξεις, μας κάνει να ερωτευόμαστε ξανά. Σε ερώτηση της ρεπόρτερ μας αν θα ταξιδέψει στη Στοκχόλμη για την απονομή, ο Νόνης απάντησε πως κάθε Δεκέμβρη περνά τις διακοπές των Χριστουγέννων στο σαλέ της συντρόφου του, διάσημης ιταλίδας ηθοποιού Μόνικα Μπελούτσι στις γαλλικές Άλπεις και ακόμα δεν είναι βέβαιος αν θα αντέξει να την πάρει μαζί του και να του κλέψει τη δόξα έστω και με διαφορά στήθους.

Συνέντευξη του νομπελίστα ποιητή μας μπορείτε να διαβάσετε στην ονλάιν έκδοση του επόμενου Σίκρετ Πίκου Απίκου από την αρχισυντάκτρια μπλόγκερ τουίτερερ τέρας οργάνωσης Σίκρετ Σάντα επιστήμονα μαγείρισσα ζαχαροπλάστισσα επαναπατρισθείσα Πρασινάδα.

Καλά Χριστούγεννα Νόνη και εύχομαι κάποια στιγμή να κερδίσεις το Νόμπελ Λογοτεχνίας και στην πραγματικότητα!

Καλά Χριστούγεννα σε όλους και μη ξεχνάτε, five more days to sant-a-gift!

Προεργασία

Αυτό το ποστ είναι μέρος του δώρου του Secret Santa προς τον Νόνη. Κάποια στιγμή ήθελα να βάλω το πιο κάτω σαν λινκ στο ποστ και σκέφτηκα αυτό τον τρόπο για να το ανεβάσω. Αν υπήρχε πιο εύκολος τρόπος μη μου το πείτε γιατί θα θιχτώ. Απολογούμαι σε όσους περίμεναν το loading να κάμει load :Ρ

η Ουφ! γυμνή

Ήρτετε; Τέλεια!! Λοιπόν, πάτε τώρα από εδώ να δείτε τις οδηγίες για τον φετινό Σίκρετ Σάντα!! 

υγ. ο τίτλος είναι κλεμμένος από το βιβλίο του Νικ Χόρνμπι, Η Τζούλιετ γυμνή στο οποίο μια άσημη εγγλέζα που ζει σε μια παραλιακή πόλη γνωρίζει και *γνωρίζεται* με τον αγαπημένο της αμερικανό τραγουδοποιό. Εντελώς συμπτωματικά κι εγώ ζω σε παραλιακή πόλη και αν κρατήσουμε τη κοινή γλώσσα - διάλεκτο περιμένω από τον αγαπημένο μου έλληνα τραγουδοποιό να έρθει να γνωριστούμε! 

Πάλι το ίδιο

Το αεροπλάνο φεύγει σε μια – μιάμιση ώρα κι εγώ μόλις τώρα θυμάμαι ότι έχω εισιτήριο για τη συγκεκριμένη πτήση και ότι πρέπει, και θέλω, να το προλάβω. Πανικοβάλλομαι και τρέχω στην αποθήκη για τη βαλίτσα προσέχοντας πρώτα τη φάτσα μου στον καθρέφτη του μπάνιου. Όπως πολύ συχνά άμα κολοτζιάζω στο σπίτι, είμαι άπλυτη, αχτένιστη, ένα χάλι και φοράω γυαλιά μυωπίας τα οποία είναι κάπως παλιά, η μυωπία μου έχει στο μεταξύ μεγαλώσει και δεν βλέπω πολύ καθαρά.

Στην αποθήκη, προσπαθώ να βγάλω τη βαλίτσα από εκεί που είναι αλλά κάτι με εμποδίζει το οποίο λόγω της μυωπίας δεν μπορώ να δω. Τελικά χωρίς να το καταλάβω βγαίνει με ένα τρόπο που ξαφνικά φαίνετε πολύ απλός και τρέχω στο υπνοδωμάτιο να μαζέψω τα πράγματα μου. Ανοίγω ντουλάπια και συρτάρια και προσπαθώ μες τον πανικό μου να συνδυάσω ρούχα παπούτσια τσάντες και βρακιά.

Απελπίζομαι, λέω ότι δεν θα προλάβω, σταματώ για λίγο και σκέφτομαι πως θα χάσω το αεροπλάνο και πως δεν πειράζει αφού δεν θυμόμουν καν ότι θα ταξίδευα. Ξαφνικά η μια – μιάμιση ώρα φαίνετε αρκετός χρόνος για να προλάβω και συνεχίζω πετώντας στη βαλίτσα ότι να ‘ναι.

Μπαίνω στο ταξί στο χάλι που ήμουν όταν θυμήθηκα τη πτήση και σκέφτομαι ότι θα σουλουπωθώ στο αεροδρόμιο μετά το check-in. Τότε θυμάμαι ότι ξέχασα να βάλω στη βαλίτσα τα καλλυντικά μου και λέω στον οδηγό ότι προλαβαίνω να πεταχτώ στο σπίτι να τα πάρω. Στην επόμενη σκηνή κρατάω ένα νεσεσέρ και πετάω μέσα μπουκαλάκια, σωληνάρια και καλλυντικά.

Το αεροπλάνο φεύγει σε είκοσι λεπτά και πρέπει να προλάβω το λεωφορείο για το αεροδρόμιο. Λέω πάλι να τα παρατήσω, δεν προλαβαίνω με τίποτα αλλά σκέφτομαι ότι μπορεί να έχει καθυστέρηση η πτήση κι εγώ να προλάβαινα και να μη πάω και να είναι τόσο κρίμα.

Τώρα είμαι στη στάση για το λεωφορείο του αεροδρομίου το οποίο έρχεται με καθυστέρηση κι εγώ κοντεύω να σκάσω. Λέω στον οδηγό να τρέχει γιατί άργησα και σε μηδενικό χρόνο φτάνουμε στο αεροδρόμιο. Ψάχνω τη πτήση μου στις ανακοινώσεις αλλά δεν βλέπω τα γράμματα, τρέχω στα check-in αλλά δεν βγάζω νόημα (μάλλον οι άλλοι δεν βγάζουν νόημα), κολλάω στα τζάμια ψάχνοντας στον δίαυλο το αεροπλάνο αλλά δεν έχω ιδέα ποιο αεροπλάνο ψάχνω.

Ξυπνώ.

Επαναλαμβανόμενο όνειρο. Ψυχολόγοι, κοινωνιολόγοι, αστρολόγοι, ονειρολόγοι, μπλογκολόγοι περιμένω τη διάγνωση.

Τρεις πλατείες

Οι νέες πλατείες της παλιάς πόλης

Κατεβαίνουμε τη Σαριπόλου και πάμε στο Κάστρο. Έχουμε για άλλη μια φορά το δίλημμα για το που να κάτσουμε για καφέ και κάνουμε δυόμιση φορές τον γύρο του κάστρου μέχρι να αποφασίσουμε. Έξω από τον χαρουπόμυλο μας πλησιάζουν πέντε πανύψηλα ωραία κορίτσια ντυμένα μάλλον υπερβολικά για χαλαρό κυριακάτικο απόγευμα και μας ρωτούν που είναι η πλατεία Σαριπόλου. Εγώ ξέρω ακριβώς που είναι και είμαι απόλυτα ικανή να πάω από εδώ που είμαι αλλά μου είναι αδύνατον να το εξηγήσω σε άλλο άτομο έτσι κάθομαι φρόνιμα και σιωπηλά ενώ ο Maurice τους εξηγεί τη διαδρομή.

Από τη νιρβάνα μου με βγάζει η ευγενική ερώτηση των κοριτσιών για το αν μπορούν να πάνε με τα πόδια μέχρι εκεί. Η απόσταση είναι πολύ μικρή, εκτός και αν φοράς τακούνια και παρόλο που δεν μου φαίνετε, την έχω κάνει τη διαδρομή με τακούνια, και πονάει, οπότε αυτό που βγαίνει από το στόμα μου χωρίς καν να το καταλάβω έχει να κάνει με τα παπούτσια τους. Τα παρατηρώ προσεκτικά σαν ποδίατρος ή σαν φετιχίστρια, ούτε το ένα είμαι ούτε το άλλο όσον αφορά τα παπούτσια τουλάχιστον, και βγάζω διάγνωση ότι σιγά σιγά, τοίχο τοίχο και προσεκτικά, πάνε άνετα με τα πόδια. Ελπίζω να μη με θυμούνται και να με βρίζουν ακόμα.

Μεγάλη πλατεία μικρής πόλης που δεν έχω ξαναπάει

Περπατώ χαλαρά χαζεύοντας βιτρίνες και προσποιούμενη στον εαυτό μου ότι ζω εκεί. Μπαίνω στα καταστήματα και λέω καλημέρα, μια από τις πέντε λέξεις εκείνης της γλώσσας που γνωρίζω. Κάνω ένα γύρο χαμογελώντας στη πωλήτρια που σίγουρα με ρωτάει αν θέλω βοήθεια και ξαναβγαίνω στη πλατεία.

Με σταματάει ένας νεαρός από ένα διαφημιστικό περίπτερο. Μου λέει καλημέρα και ξεκινά να μιλά. Προσπαθώ να τον σταματήσω, να του πω ότι άδικα μιλά και ότι δεν καταλαβαίνω λέξη από ότι λέει. Αυτός καταλαβαίνει ότι προσπαθώ να τον διακόψω αλλά επειδή πρέπει να κάνει τη δουλειά του, μιλά χωρίς να πάρει ανάσα για να μη μου δώσει την ευκαιρία να τον διακόψω.

Τελειώνει με ένα ερωτηματικό στο οποίο πρέπει να απαντήσω οπότε αναγκάζομαι απολογητικά να του πω ότι δεν κατάλαβα λέξη από ότι μου έλεγε τόση ώρα. Νόμιζα ότι θα φρικάρει και θα θυμώσει, αλλά αυτός συνέχισε στον ίδιο τόνο και σε γλώσσα που καταλάβαινα, να με ρωτά από πού είμαι, πόσο καιρό μένω εκεί και πως μου φαίνετε η πόλη του.

Μικρή πλατεία μεγάλης πόλης που αγαπώ ιδιαίτερα

Απόγευμα Κυριακής και στέκομαι στη μέση της πλατείας ακουμπισμένη σε ένα πεζούλι περιμένοντας ένα φίλο. Νωρίτερα περπατούσα λίγο επίτηδες και λίγο χωρίς να το θέλω, για αρκετή ώρα. Ξεκίνησα για μια μικρή βόλτα, συνέχισα μέχρι λίγο πιο κάτω, μετά λέω να πάω στον επόμενο σταθμό για το τρένο αφού είναι τόσο ωραία η διαδρομή και βρέθηκα μισοπεθαμένη από τη κούραση να ψάχνω απελπισμένη σε πεζόδρομο ένα τρένο ένα λεωφορείο ένα ταξί ένα ποδήλατο, κάτι επιτέλους.

Στη πλατεία πολύς κόσμος, υπάρχουν μίμοι και μουσικοί του δρόμου και γίνεται ένας ωραίος χαμός. Λίγο πιο πέρα, ένας τύπος παίζει στη κιθάρα μπαλάντες της δεκαετίας του εβδομήντα. Παρατηρώ τον κόσμο με αυτό το σάουντρακ και σκέφτομαι ότι αυτή η πόλη είναι μαγική. Εκείνη τη στιγμή, σαν σκηνή από ταινία, βλέπω ένα ζευγάρι, μες τη μέση του κόσμου, μες τη μέση της πλατείας, να χορεύει αγκαλιασμένο. Και να μην ερχόταν ο φίλος, μια χαρά θα την έβγαζα εκεί όλο το βράδυ νομίζω. 

Θα μπορούσε να μην έχει τελείες αλλά έχει

Να έχεις να πας κάπου και να βαριέσαι απίστευτα. Να γκρινιάζεις όλη μέρα χουχουλιάζοντας στον καναπέ. Να το παίρνεις απόφαση πως δεν μπορείς να το αποφύγεις και να αποφασίζεις να μπεις στο μπάνιο να γίνεις άνθρωπος. Να στο ακυρώνουν όταν πια είναι αργά για να κανονίσεις οτιδήποτε άλλο.

Τελικά με έσωσε το Vicky Cristina Barcelona που ξανά-ξανά-είδα. Αχ Χαβιέρ! Τον είδα και στο Skyfall με τη ξανθιά του τη φράντζα… πρέπει να κάνει κάτι με τον ατζέντη του! Δεν γίνεται να παίζει τον κακό σε κάθε χολιγουντιανή μαλακία και να είναι και σέξι ταυτόχρονα;

Εντάξει, δεν ήταν σε χολιγουντιανές μαλακίες όπου έπαιξε τον κακό. Sam Mendes I love you! Θυμάμαι την εποχή του American Beauty έβγαινα με κάποιο που συμφώνησε να έρθει μαζί μου στο σινεμά να το δούμε αν συμφωνούσα κι εγώ να δω μαζί του τον καινούργιο τότε 007, που ούτε που θυμάμαι ποιο ήταν. Εγώ υπέφερα δυο ώρες, υπέφερε και αυτός δύο ώρες, ήμασταν πάτσι! Εντάξει, το παραδέχομαι, εκείνος υπέφερε περισσότερο! Που να το ξέραμε ότι τόσα χρόνια αργότερα ο σκηνοθέτης του American Beauty θα σκηνοθετούσε τον καινούργιο τώρα 007.

Τις σινεφίλ αναφορές θέλω να διακόψει μία παρατήρηση που έκανα κατά τη διάρκεια του Skyfall: τί κορμάρα έχει ο Daniel Craig!!! Παρακαλώ να διαβαστεί με έντονο τονισμό το ρμά και να προστεθεί ένα χωριάτικο ά μετά τη λέξη Craig. Ευχαριστώ!

Εδώ είχα γράψει μια παράγραφο να κοροϊδεύω ένα νεαρούλη ηθοποιό που είδα (άλλο είδα άλλο διάβασα) συνέντευξη του σε ένα περιοδικό αλλά είμαι στις καλές μου και την έσβησα.

Διάβασα και την συνέντευξη των αρχιεπισκόπων. Όσοι… ξέρετε… είσαστε λίγο… πώς να το πω… όχι συνεσταλμένοι, όσοι επαίρεστε για αυτό το μειονέκτημα σας… να ξέρετε ότι οι αρχιεπίσκοποι δεν είναι εναντίον σας. Ξέρουν, καταλαβαίνουν, αντιλαμβάνονται, ότι δεν σας έστειλε έτσι ο θεός. Ίσως είχε κενά αέρος στη διαδρομή του ο πελαργός και να τάραξε κάτι στον εγκέφαλο σας. Ίσως κάποιες καταστάσεις σε μικρή ηλικία να σας οδήγησαν εδώ. Οι αρχιεπίσκοποι σεβομεθάνουν την ιδιαιτερότητα σας και σας καλούν να αγωνιστείτε.  Οφείλετε να αγωνιστείτε.

Θα ήθελα να συνεχίσω αλλά τσαντίστηκα, τη συνέντευξη μπορείτε να τη δείτε στο σάιτ του Πολίτη. Μαζί με την αναφορά στους πέντε παλιοπαράδες που βγάζει από τη τσέπη χωρίς να κόψει απόδειξη.

Πως από τον Χαβιέρ και τον Ντάνιελ πέρασα στον αρχιεπίσκοπο θα έγραφα ότι θα σας ενημέρωνε ο ψυχολόγος μου αλλά θυμήθηκα ότι σεβομεθανόμενη τον νεαρούλη που δεν θυμάμαι το όνομα του έσβησα την κακοπροαίρετη παράγραφο που τον αφορούσε και η οποία λειτουργούσε σαν συνδετικός κρίκος ανάμεσα στα δύο θέματα. Έλεγα μάλιστα ότι το έκαψα πάλι με τα παλιοπεριοδικά!

Εδώ θα βρείτε πληροφορίες για τον φετινό Secret Santa! Το banner θα το βάλω μόλις μπει ο Δεκέβρης, τότε ξυπνά το χριστουγεννιάτικο πνεύμα μέσα μου.