Τέσσερα πριν τέσσερα μετά

Τζείνα τα μαύρα τα παπούτσια τα γυαλιστερά τα κοτζιακαρίσιμα που ενόμιζα ότι είχαν στυλ χωρίς να καταλάβω ότι εν θα μπορούσα να περπατήσω πάνω από τρία μέτρα φορώντας τα τζαι επέταξα τα πριν λίγο καιρό στην τελευταία εκκαθάριση της αποθήκης τελικά εν έπρεπε να τα αγοράσω.

Τζείνη τη φορά που με εχούφτωσε ο ΨΞΠΣΠΕΥΠΚΚΑΦ σαν εκαθούμασταν στο κομπιούτερ τζαι ακούαμεν Τρύπες εν έπρεπε να μετακινηθώ διακριτικά τζαι να πάω να σταθώ πάλε διακριτικά στην άλλη άκρη του δωματίου.

Κάθε φορά που είχα να επιλέξω μεταξύ του να κάμω κάτι ή να κάτσω στα αυκά μου εν έπρεπε να εκάθουμουν στα αυκά μου. Κότα! Ααααα εν που δαμέ που εφκήκε η έκφραση;!

Το καλοκαίρι σε τζείνη τη μεγάλη ωραία πολύχρωμη πόλη την ώρα που επαίρνουν που τζείνο το ωραίο μεγάλο πολύχρωμο κατάστημα έπρεπε να έμπαινα μέσα, όι να ξεροσταλιάζω στη βιτρίνα!

Να φτιαχτεί μια σιδηροδρομική γραμμή που να ενώνει τη Κύπρο με την ηπειρωτική Ευρώπη. Ίντα ωραία που ακούεται το ηπειρωτική Ευρώπη… κάμνει με να νομίζω ότι είμαι στην Ευρώπη τζαι ας είναι τζαι νησιώτικη!

Να βρεθεί επιτέλους ένα πλάσμα να με πληρώνει καλά για να κάμνω ότι θέλω.

Να έβρω τι θέλω να κάμνω!

Μόλις έβαλε Δεληβοριά το ράδιο οπότε θυμήθηκα τι άλλο θα ήθελα: τον Φοίβο σε συσκευασία δώρου να παίζουμε χε χε… 

Hangover on the pms with a bit of the flu

Κάποια στιγμή χορεύαμε στο μπαρ το rivers of Babylon και μετά περπατούσαμε στη πόλη λέγοντας βλακείες και μετά μπήκα σπίτι και αποφάσισα ότι δεν θα μπορούσα να κοιμηθώ γιατί βρομούσαν τα μαλλιά μου έτσι μπήκα για μπάνιο η ώρα τέσσερις το πρωί και μετά ξεράθηκα στο κρεβάτι τουρτουρίζοντας για να ξυπνήσω στις οκτώ με ένα απίστευτο πονοκέφαλο και ήπια ένα καφέ προσπαθώντας να συνέλθω αλλά δεν είχα τίποτα να φάω έτσι μπήκα στο αυτοκίνητο να πάω να φέρω κανένα κουλούρι και μπροστά μου ήταν ένας γέρος που οδηγούσε με τριάντα χιλιόμετρα και έφαγε το βρισίδι της ζωής του μέχρι που αποφάσισε να σταματήσει σε ένα αλτ και να κοιτάζει μια δεξιά μια αριστερά μέχρι να του αναδόξει που να πάει χωρίς να κοιτάζει ο μαλάκας τη πινακίδα μπροστά του που θα του εξηγούσε με κάθε λεπτομέρεια και τότε ξεκίνησα να κορνάρω γιατί μου έσπασε τα νεύρα αλλά έτσι τον βοήθησα να αποφασίσει και έστριψε από κει που έστριψα κι εγώ και άρχισα να ανησυχώ μήπως κατέβει στον φούρνο όπως εμένα και μου πει οτιδήποτε ή να είναι κανένα συμπαθητικό ανήμπορο γεροντάκι και να με πιάσουν οι τύψεις και τότε βούρκωσα και πήγαινα κι εγώ με είκοσι χιλιόμετρα για συμπαράσταση αλλά ευτυχώς προχώρησε έτσι μπόρεσα με την άνεση μου να κουνάω το κεφάλι μου υποτιμητικά κλαψουρίζοντας για τη τύχη μου που τον έφερε μπροστά μου αυτό το πρωί που πεινάω και έχω πονοκέφαλο και τρέχουν οι μύξες μου χωρίς να προσέχω ότι αυτό επιδείνωνε τον πονοκέφαλο μέχρι που αγόρασα το πολυπόθητο κουλούρι και ήρθα σπίτι να το φάω και να προσπαθήσω να κοιμηθώ ξανά αλλά ήταν αδύνατον γιατί εκτός από πονοκέφαλο με πονούσε και το ζινίτζι μου γιατί μόνο μια βλαμμένη θα κοιμόταν τέσσερις η ώρα το πρωί με βρεγμένα μαλλιά άσε που κατουριόμουν από τον χυμό που πανέξυπνα ήπια πριν δοκιμάσω να κοιμηθώ έτσι ξανασηκώθηκα και σερνόμουν μέχρι το μεσημεριανό μετά το οποίο προνόησα να πιω παυσίπονα και ξαναπροσπάθησα να κοιμηθώ πράγμα που ευτυχώς κατάφερα και ξύπνησα μετά από τρεις ώρες πολύ καλύτερα και χωρίς πονοκέφαλο παρόλο που η μύτη συνέχιζε να τρέχει και το pms να βγάζει όλες μου τις ανασφάλειες και τα κόμπλεξ στην επιφάνεια και το να κάθομαι να χάσκω στο Facebook δεν βοηθούσε ιδιαίτερα έτσι έκατσα στη τηλεόραση να δω μια ταινία με τον Jim Carrey που περίμενα να είναι κωμωδία αλλά όταν είσαι περίπου στην ίδια κατάσταση με τους ήρωες δεν μπορείς να γελάσεις και πολύ παρόλο που μου έκανε εντύπωση για άλλη μια φορά πόσο οι κυπραίοι μοιάζουμε με τους αμερικανούς, τους αμερικανούς στις ταινίες τουλάχιστον μόνο που τα δικά μας παιδιά δεν μιλούν ισπανικά αλλά βιετναμέζικα και άσε που η δική μας αστυνομία είναι πολύ πιο ικανή (δεν το πιστεύω ότι το λέω αυτό) από την αστυνομία στη συγκεκριμένη ταινία (έτσι εξηγείται!) αφού από την απόλυτη ένδεια απέκτησαν όλο το πακέτο που πρέπει να σε κάνει ευτυχισμένο μόνο με το να κλέβουν περίπτερα και μίνι μάρκετ χωρίς να τους πιάσουν ποτέ ενώ εμάς για πενταροδεκάρες σε βρίσκουν αμέσως ρε γαμώτο και στο τέλος κλέβουν και τετρακόσια εκατομμύρια από τον λεχρίτη τον πρώην μάστρο του τα οποία επιστρέφουν στους υπαλλήλους που έχασαν τις δουλειές τους άσχετο αλλά ο Alec Baldwin μου αρέσει πολύ αλλά πάντα τον λεχρίτη μάστρο τον βάζουν να παίζει αν έχετε καμιά ταινία να μου προτείνεται ειδικά αν βγάζει τα ρούχα του είμαι πρόθυμη να τη δω που λέτε ψιλοβλακεία η ταινία αλλά πέρασε το βράδυ και ευελπιστώ ότι σε λίγο θα νυστάξω να πάω να κοιμηθώ αλλά δεν το βλέπω γιατί άρχισε να επιστρέφει ο πονοκέφαλος μαζί με μια μικρή κρίση πανικού.

Τραγουδάκι! 

the ultimate question

Όχι, όχι αυτή!

Η μεγάλη μου απορία είναι... γιατί οι άνθρωποι βάζουν τα γυαλιά τους του ήλιου (τα γυαλιά τους, όχι του ήλιου - χαζό το ξέρω!), λοιπόν, γιατί οι άνθρωποι βάζουν τα μαύρα γυαλιά τους (πήρα κόοοοκινα γυαλιάααα κι όλα γύρω σινεμάααα), λοιπόν συγκεντρώθου, λοιπόν, γιατί οι άνθρωποι βάζουν τα γυαλιά τους στο κεφάλι; 

Περπάτας στον δρόμο ας πούμε, τί κάνεις;;; Περπατάς στον δρόμο;; Που; Στη Κύπρο;; Αχαχαχαχαχαχα... οκ, άκου, είσαι στο αυτοκίνητο και οδηγάς και φοράς γυαλιά του ήλιου και μετά παρκάρεις πάνω στο πεζοδρόμιο μπροστά στην είσοδο άρα δεν χρειάζεσαι τα γυαλιά έτσι τα βγάζεις και τα βάζεις πάνω στο κεφάλι σου. Πάνω στα μαλλιά σου. Που συνήθως είναι λιγδιασμένα, τζελλωμένα, λακαρισμένα, αφρομένα.  

Η απορία μου: τα γυαλιά δεν λερώνονται;; Δεν μεινίσκουν τατσούες λαδωμένες πάνω στους φακούς; Εν θέλουν φαμόζο μετά για να καθαρίσουν; Μετά πως γίνετε να κατεβάζεις τα γυαλιά που τα μαλλιά, να τα φορείς τζαι να κυκλοφοράς; Βλέπεις; Εν τα βλέπεις όλα θολά; Πήρα σάγλικα γυαλιάααααα και όλα σαγλικάαααααα τα βλέεεεεπωωωωω... 

Μόνο σοβαρές απαντήσεις παρακαλώ! Ευχαριστώ! 

Meet Ουφ!

Υπάρχουν οι χλιαρές χειραψίες από τις οποίες προκύπτουν ζεστοί άνθρωποι. Υπάρχουν ζεστές και ενθουσιώδεις χειραψίες που όμως η πρώτη ερώτηση απέναντι σου είναι πως είπαμε ότι σε λένε; Υπάρχουν οι χειραψίες που σε κοιτάζουν ερωτηματικά γιατί κάπου σε ξέρουν και συνήθως όντως σε ξέρουν γιατί σας έχουν συστήσει πεντέξι φορές στο πρόσφατο παρελθόν. Υπάρχουν οι χειραψίες που δεν σου θυμίζουν τίποτα αλλά ο άλλος σε θυμάται και δεν το πιστεύεις ότι σε θυμάται, στα όρια είσαι να του πεις ευχαριστώ που με θυμάσαι, σαν άλλη Ματίνα Μανταρινάκη. 

Υπάρχουν και χειραψίες που δεν γίνονται ποτέ γιατί αυτός που σε συστήνει στη παρέα σε συστήνει σε όλους, ακόμα και σε αυτούς που ξέρεις, αφήνοντας πίσω το άτομο που θέλεις να γνωρίσεις και μένεις με ένα χαζό χαμόγελο προσπαθώντας να συστηθείς μόνη σου αλλά ούτε και ο άλλος κάνει καμιά κίνηση μόνο σε βλέπει ερωτηματικά και μετά αλλάζει η παρέα και η κουβέντα και δεν σου τον συστήνουν ποτέ και αρχίζεις να σκέφτεσαι στα σοβαρά αν σε παίρνει να ορμήσεις σαν θαυμάστρια και να πεις γεια σου είμαι η Ουφ! και λατρεύω τη δουλειά σου, αλλά το κλίμα και η ιδιοσυγκρασία σου δεν το επιτρέπουν έτσι περνά το βράδυ και γνωρίζεις όλο τον κόσμο και περνάς καλά αλλά αυτόν δεν τον γνωρίζεις!

Τι να πεις;! 

Κυπριακές απορίες

Τι συμβαίνει με τους κυπραίους και τον βραστό βαρύ ελληνικό τούρκικο κυπριακό καφέ που καταναλώνουν ακόμα και αν η θερμοκρασία έξω είναι 45 βαθμοί; Από μια θερμοκρασία και μετά σταματά ο εγκέφαλος να ζεσταίνετε;

Ο οδηγός του μπροστινού αυτοκινήτου που τον βλέπω καθαρά να έχει το ένα χέρι στα μαλλιά του και το άλλο στο αυτί μαζί με το κινητό έχοντας μάλιστα τόσο τεντωμένο τον αγκώνα που περισσεύει από το παράθυρο, με ποιο χέρι οδηγά;

Οι τύποι στη παραλία που περπατάνε με ανοιχτά τα χέρια δεν ξέρουν ότι περπατάνε με ανοικτά τα χέρια όσοι δεν μπορούν να τα κλείσουν από τους μύες και ότι αυτοί δεν είναι κάποιοι από αυτούς;

Τα έντυπα και ηλεκτρονικά μέσα επικοινωνίας είναι άχρηστα επειδή δεν διασταυρώνουν ποτέ μια είδηση ή είναι πονηρά για να κάμνουν καρκασιαλλίκκι;

Πως γίνεται μια χώρα με 350 μέρες τον χρόνο ηλιοφάνεια να μην ξέρει τι είναι τα φωτοβολταϊκά τζαι να καρτερά που τον καλό θεούλη να βρέξει για να πιει νερό;

Ποιοι θα μας σώσουν τελικά, οι κινέζοι ή οι ρώσοι, τζαι ποια γλώσσα εν η πιο εύκολη;  

Θα με πιστεύατε αν σας έλεγα ότι μέρα μεσημέρι σε γεμάτο λεωφορείο στον παραλιακό ο οδηγός άκουγε στη διαπασών Μητροπάνο κι εμένα με έπιασε νευρικό γέλιο;

Πόσο καιρό μετά τον χωρισμό αντιλαμβάνεσαι ότι ο πρώην σου είναι επειδή ήταν πάντα αλλά δεν το είχες προσέξει, μαλάκας;

Τελευταία ερώτηση σχετική κάπως με το ποστ της Neerie, πιστεύετε ότι υπάρχουν αντρόγυνα που παντρεύονται επειδή έχουν μια καλή σχέση μεταξύ τους τζαι έχουν την ειλικρινή ελπίδα να ζήσουν μαζί για πάντα ή όλοι παντρεύονται επειδή δάμπου άλλον να κάμνουμεν όπως μου είπε μια τότε φρεσκοπαντρεμένη συμμαθήτρια που τη συνάντησα τυχαία όταν ήμασταν είκοσι δύο (22) χρονών; 

Δεν με έφτανε ο τρόμος μου…

…που είχα τόσο καιρό να ταξιδέψω, στην πύλη λίγο πριν μπούμε στο αεροπλάνο πρόσεξα έναν κύριο ντυμένο όπως ο Οσάμα Μπιν Λάντεν και στη φυσούνα με προσπέρασε ακόμα ένας κύριος ντυμένος όπως ο Οσάμα Μπιν Λάντεν και μόλις βρήκα τη θέση μου και κάθισα πρόσεξα ακόμα έναν κύριο ντυμένο όπως ο Οσάμα Μπιν Λάντεν και αυτοί οι τρεις, ήταν τρεις διαφορετικοί, δεν ήταν ένας που τον είδα τρεις φορές, δεν κάθονταν μαζί παρόλο που είναι εντελώς φυσιολογικό άνθρωποι που είναι ντυμένοι όπως ο Οσάμα Μπιν Λάντεν να γνωρίζονται μεταξύ τους και να ταξιδεύουν μαζί!

Αυτοί όμως έκαναν πως δεν γνωρίζονταν μεταξύ τους και κάθονταν σε διαφορετικά μέρη του αεροπλάνου κάνοντας με να αναρωτιέμαι πώς κατάφεραν να περάσουν τα εκρηκτικά από τα συστήματα ασφαλείας του αεροδρομίου. Άρχισα να παίρνω βαθιές ανάσες προσπαθώντας να πείσω τον εαυτό μου ότι αυτό που σκέφτομαι είναι ηλίθιο, ρατσιστικό και απαράδεκτο.

-Μα να σκέφτεσαι τέτοιο πράγμα μόνο και μόνο από την εμφάνιση κάποιου; -Ναι, αλλά πόση σύμπτωση σε τέτοια πτήση τρεις άντρες της ίδιας μακρινής εθνικότητας να μην γνωρίζονται μεταξύ τους;! -Ηρέμησε, τα συστήματα ασφαλείας θα είχαν βρει οτιδήποτε ύποπτο, άσε που σίγουρα το ίδιο πράγμα που σκέφτηκες εσύ θα σκέφτηκαν και αυτοί. -Κωλοχώρα, επειδή κάποιος είναι  ντυμένος όπως ο Οσάμα Μπιν Λάντεν πρέπει να τον ελέγχουμε διπλά και τριπλά; -Είδες; Είναι παράλογο! 

Εκείνη την ώρα πρόσεξα μια ομάδα νεαρών που μόλις μπήκε στο αεροπλάνο, έφηβοι και λίγο μεγαλύτεροι μερικοί ήταν αιτία να σε κλείσουν μέσα για αποπλάνηση ανηλίκου και όσο να ‘ναι άρχισα να ηρεμώ και να τους θαυμάζω μέχρι που πρόσεξα τα όργανα τους που ήταν μεγάλα και σε περίεργα σχήματα…

Βρώμικο μυαλό! Για τα μουσικά όργανα λέω, ήταν αγόρια μουσικοί, κρατούσαν μουσικά όργανα κλεισμένα στις θήκες τους και γελούσαν, αστειεύονταν μεταξύ τους και προσπαθούσαν να τα χωρέσουν στους χώρους για τις αποσκευές κάνοντας με να νοιώθω ότι παίζω σε ταινία με λίγη τσόντα μέσα.

Για περίμενε ένα λεπτό. Σε ταινία! Πόσες πιθανότητες υπάρχουν να γυριστεί ταινία για μια ομάδα νεαρών μουσικών σε ένα αεροπλάνο μαζί με τρεις άντρες ντυμένους όπως ο Οσάμα Μπιν Λάντεν και να είναι τσόντα;! Την πάθαμε!  Ένα από αυτά τα μπάσταρδα είναι μαζί με τους τρομοκράτες, κανείς δεν θα υποψιαζόταν ένα ξανθό γαλανομάτη νιάνιαρο για τρομοκράτη!

Άρχισα να βλέπω ένα ένα τα παιδιά, όσο πιο ανέμελο και γελαστό έμοιαζε κάποιο τόσο περισσότερο το υποψιαζόμουν. Ξανάρχισα να παίρνω βαθιές ανάσες και να προσπαθώ να πείσω τον εαυτό μου ότι αυτό που σκέφτομαι είναι ηλίθιο, ρατσιστικό και απαράδεκτο.

-Μα να σκέφτεσαι τέτοιο πράγμα μόνο και μόνο από την εμφάνιση κάποιου; -Ναι, αλλά δεν είναι περίεργο που βρέθηκαν τώρα εδώ όλα αυτά τα παιδιά;! -Ηρέμησε, τα συστήματα ασφαλείας θα είχαν βρει οτιδήποτε ύποπτο. Επειδή κρατούν μουσικά όργανα δεν θα τους ελέγξουν;  -Έχεις δίκαιο, φυσικά και τους έλεγξαν… -Είδες; Είναι παράλογο! 

Χαλαρώνω γέρνοντας προς τα πίσω με μισόκλειστα μάτια μέχρι τη στιγμή που ο ένας ο κύριος που είναι ντυμένος σαν τον Οσάμα Μπιν Λάντεν σηκώνεται να πάει στη τουαλέτα...

Δεν τον πρόσεξα πότε βγήκε, νομίζω πως λιποθύμησα για ένα δυο λεπτά εκείνη την ώρα, στον χώρο αφίξεων του αεροδρομίου όμως ήταν και οι τρεις μαζί γύρω από μια κυριούλα που κρατούσε ένα χαρτόνι με κάτι ονόματα σε μια παράξενη γλώσσα που μπορεί και να έγραφε «Ουφ! είσαι ηλίθια»

Ούφφου!

Ας πούμε ότι είσαι σε ένα μπαρ και εκεί που προχωράς να πας να πάρεις ποτό διασταυρώνεσαι με ένα τύπο που τον ξέρεις και σε ξέρει και σου αρέσει και δεν του αρέσεις και γυρίζεις το κεφάλι για να τον χαιρετήσεις ελπίζοντας να σου δώσει λίγη περισσότερη σημασία από το τυπικό γεια αλλά αυτός προχωρά χωρίς καν να σε προσέξει κι εσύ ενώ το ξέρεις ότι απλά δεν σε είδε μες το χάος έχεις πέσει στα πατώματα οπότε όταν μετά από ώρα αδειάσει κάπως το μπαρ και αυτός από μακριά σε δει επιτέλους όπως πρόλαβες να τσεκάρεις με την άκρη του ματιού σου ελπίζεις για άλλη μια φορά να σηκώσει τον κώλο του να έρθει να σου μιλήσει αλλά αυτός απλά κάθεται και ρίχνει καμιά ματιά ενώ εσύ κομπλάρεις και κάνεις πως δεν τον βλέπεις παρόλο που είναι ακριβώς μπροστά σου και μετά από ώρα σηκώνεσαι και φεύγεις και νοιώθεις κάπως ηλίθια που αγνόησες έναν τύπο που σε αγνοεί έτσι κι αλλιώς!