Κυριακή, 15 Σεπτεμβρίου 2013

Τη γλώσσα μου έδωσαν σαντανωμένη

Πριν λίγα χρόνια, σε κάτι μαθήματα ιταλικών όπου η καλύτερη μαθήτρια ήταν μια ρωσίδα γιαγιά ενώ εμένα μου είχε γυαλίσει ένας γερμανός, μια γυναίκα δεκαπέντε είκοσι χρόνια μεγαλύτερη μου μιλούσε ελληνικά, δηλαδή προφορά Αθήνας και περιχώρων, έτσι μια μέρα που φτάσαμε πρώτες και πιάσαμε τη κουβέντα, την ρώτησα από πού ήταν, σε αυτή την πολυπολιτισμική τάξη.

Με καμάρι, με ρώτησε αν την ρωτούσα επειδή μιλά έτσι. Ναι, της λέω, σπούδασα Αθήνα και μου αρέσει πολύ μπλα μπλα μπλα, μήπως είσαι από Αθήνα; Εδώ να αναφέρω πως τα πρώτα ένα δύο τρία τέσσερα πεντέξι καμιά δεκαριά χρόνια μετά που ήρθα Κύπρο από σπουδές, ένοιωθα σαν μετανάστρια, σαν παραπεταμένη, σαν ναυαγός σε ξερονήσι, άκουα Αθήνα τζαι έλιωνα.

Αλλά προφανώς όχι για τους ίδιους λόγους με την κυρία διότι αυτή, ήταν κυπραία που εμεγάλωσε στη Κύπρο τζαι δεν έμεινε ποττέ της πούποτε στην Ελλάδα αλλά μιλούσε καλαμαρίστικα επειδή είναι η γλώσσα μας και δεν πρέπει να μιλούμε με οποιαδήποτε προφορά που παραποιεί την ελληνική γλώσσα κλπ κλπ. Καταλαβαίνετε πως μετά από αυτό, όποτε της μιλούσα εχρησιμοποιούσα κυπριακές λέξεις που τες έβρισκα σε λεξικό, μόνο τζαι μόνο για να την εκνευρίζω.

Ακόμα το έχω απορία όμως, θεωρώντας ότι σε ένα κυπριακό περιβάλλον πρέπει να καταβάλλει προσπάθεια για να καλαμαρίζει, εν βαρκέται να προσέχει συνέχεια; Εν της φεύκει καμιά λέξη στα χωρκάτικα κυπριακά; Αν την αντελοσιάσει κανένας εν θα αρκέψει να θκιαολίζεται στα κυπριακά; Θα πει μπα σε καλό σου με τρόμαξες, ή εννά πει εφοΐτσιασες με;

Εθυμήθηκα την μετά που διάβασα την σημερινή εγκύκλιο του Τόμι. Τούτες οι πατρικές απευθύνσεις του, ξεπερνούν με τζαι όσο τζαι αν το θέλω εν έχω τα άντερα να την σχολιάσω. Μόνο που κάπου εσαντανώθηκε. Αν θέλει να έχει παιδεία που να μας φέρνει σε επαφή με την Ευρώπη, για γαλλική, γερμανική ή ιταλική παιδεία έπρεπε να κόπτεται, δεν ξέρει ότι τζαι η Ελλάδα στον μεσαίωνα έμεινε; 


22 σχόλια:

  1. Επίσης σε ό,τι αφορά τη γλώσσα τζαι την διάλεκτο γιατί να μπλέκουνται τα κομματικά, εν μιτσής ο νους μου τζ' εν μπορώ να αντιληφθώ. Ξέρω οικογένεια Κυπραίων που εμιλούσαν του μωρού τους που τη μέρα που γεννήθηκε ελληνικά με προφορά Αθηναική τζαι το μωρό δεν μπορεί να χρησιμοποιήσει τη διάλεκτο, ο καθένας φυσικά ό,τι θέλει κάμνει σπίτι του.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Πολύ πιθανό είναι ομως το γεγονός να μην ξερουν να ξεχωρισουν το λάθος σε μια φράση όπως "οι ενδιαφεροντες συζητησεις".

      Διαγραφή
  2. O χάρος μου τουτα τα αππωματα.
    Ελληνιστί (αμπα τζαι εν καταλαβουν):
    Ο διάολος μου αυτα τα απώματα (μενα π)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. χα χαχαχα. και όπως λέει η κοράσα στην καλαμαρού κολλητή της Πήγαινε πιο κει γιατί θα σε πιτώσω (με ένα τ).

      Διαγραφή
    2. Εκαλύψαν με οι πιο πάνω κορουδες! Ουφφου φουτουνιάζουμαι!

      Διαγραφή
  3. Εχω βρεθεί πολλές φορές μπροστά σε αυτή τη συζήτηση και αποφευγω να εκφέρω γνώμη διότι σπάνια ο ανθρωπος απέναντι μου έχει διάθεση να ακούσει, απλά ενδιαφερεται στο να αραδιάσει ένα ακαταλυπτο λογιδριο χωρίς συνήθως καμιά λογική επιχειρηματολογια.
    Εγώ υποστηριζω πως μόνο οταν η Κυπριακή γίνει επισημως γλώσσα θα ξεμπερδεφτεί κάπως αυτό το κουβάρι της ανουσιας διαμάχης.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Καλή μου η κυπριακή είναι διάλεκτος, δεν μπορεί να γίνει γλώσσα!! Αμα ήταν έτσι να γίνουν γλώσσες όλοι οι διάλεκτοι που μιλούνται ανα περιοχές σε όλο τον κόσμο! Όσον αφορά το θέμα του καλαμαρίζειν υπάρχουν προβληματικοί άνθρωποι που θεωρούν τάχα μου χωρκάτικη την κυπριακή και θεωρούν πως με το να καλαμαρίζουν καλύπτεται κάπως το χωρκαθκίο τους! Αμ δε! Αν και δεν θα ήταν κακό εμείς οι κυπραίοι να μαθαίναμε να μιλούμε κάπως πιο σωστά όχι στην καθημερινή μας ζωη αλλά γενικά και ιδίως στον γραπτό λόγο που εκεί είμαστε αγράμματοι και γινόμαστε ρεζίλι.

      Διαγραφή
  4. Η κυπριακή διάλεκτος εν τρομερή. Υπάρχουν λέξεις που έχουν ολόκληρη ιστοριά πίσω τους. Τωρά η ανωμαλία εν πολλή εν τζιαι να σωθεί ο αππωμένος. Ο αππωμένος, αππωμένος εννα μείνει.

    Επίσης πολλά ασχημο είναι να εκάμαν 5 χρόνια Αγγλία 'η Αμερική τζιαι να μιλούν τσαρλικα. Ούτε τούτον το εκατάλαβα ποττέ.
    Επίσης θεωρώ ότι η κυπριακή διάλεκτος είναι εκτονωτική.
    βλέπε ππεζεβενγκης ας πούμε, λαλείς το τζιαι γεμώννει το στόμα σου, θεική η κυπριακή διάλεκτος

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Μμμμμ....λοιπόν,σαν "καλαμαρού" που μένω εδώ χρόνια τώρα (Λεμεσό συγκεκριμένα)έχω να πω τα καλύτερα! Δλδ,καραγουστάρω κάργα την κυπριακή διάλεκτο,την οποία επίσης χειρίζομαι άπταιστα δίχως φόβο και με πολύ πάθος! Το βρίσκω εξαιρετικά χρήσιμο και μελωδικό το να μιλάς με Κυπριακή προφορά γιατί μιλάς και τελειώνεις γρήγορα με αυτό που θες να πεις και σου απαντά και ο συνομιλητής σου εξίσου πιο γρήγορα! Και οχι μέχρι να πείς αυτό που θες στην "ελληνική" με τα και,και ακου να δεις,και αυτό και εκείνο....εντάξει,χέσε με ,μου'χει βγεί η ψυχή απ'τον κώλο (με το συμπάθειο.)Άρα,να πείς της κυράτσας που ομιλεί την ελληνική και οχι την διάλεκτο της(που πρέπει να είναι περήφανη γι'αυτό)να μάθει καλύτερα τον τόπο που εμεγάλωσεν τζιαι αναγιώθηκε,όπως επίσης οι μισές λέξεις της διαλέκτου (οκ,οχι οι μισές τα παραείπα) είναι ιταλικές τζιαι να μεν γυρέφκετε να κάμνει την έξυπνη τζιαι την "δήθεν πολιτισμένη" μιλώντας κάτι που είδη μιλά (τα ελληνικά)αλλά με την δική της διάλεκτο που είναι τζιαι πολλά γαμάτη. Την πρότσα μου μέσα γ@μω.....Καλημέρα σας!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Θεα ας πουμε ντε η Υακίνθη?

      Υακίνθη έχει και πολλές λέξεις με ελληνική ρίζα. π.χ η πιο απλή αντζιά από τα αγγεία.

      Διαγραφή
  6. Στα λόγια μου έρχεσαι. Άμα το πλασμαν εν νευριασμένο, μόνο στη γλώσσα του μπορεί να μιλήσει!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Σοβαρά μόνον εμείς οι Κυπραίοι είμαστε ΤΟΣΟ κομπλεξικοί όσον αφορά τη γλώσσα μας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Το αιώνιο πρόβλημα ταυτότητας των Κυπραίων που δεν ξέρουν τι είναι και πρέπει να είναι Αθηναίοι Έλληνες, δεν μπορούν να είναι απλά Κυπραίοι με ό,τι συνεπάγεται αυτή η ταυτότητα. Ρατσιστές με τη γλώσσα τους που δεν γράφεται, δεν μιλιέται οφίσιαλι, χρησιμοποιείται στην τηλεόραση κυρίως με χλευασμό και σε ιστορίες του χωρκού κόντεξτ. Πότε επιτέλους θα αγαπήσουμε τους εαυτούς μας?
    Άλλος λόγος για την απαξίωση κάθετι κυπριακού πιστεύω υπήρξε και η αγγλοκρατία κατα την διάρκεια της οποίας με καταγγεγραμένη τακτική των
    Βρετανών αποδομήθηκε η κυπριακή μας περηφάνεια και δημιουργήθηκε κόμπλεξ κατωτερότητας έναντι των κατακτητών. 'Cause you know mate when 2 cypriots talk between them in english it's because... they are bloody intelligent!! Μου κάνει τρελλή εντύπωση η νεολαία στην Ελλάδα που σηκώνεται και χορεύει τα παραδοσιακά τραγούδια στα πανηγύρια και πορώνεται ενώ εμείς την παράδοση μας την αντιμετωπίζουμε ως φορκλορ και την απορρίπτουμε. Ας πούμε στο τηλεπαιχνίδι του ΡΙΚ με τα κυπριακά έπρεπε να υπάρχει και ένας καλαμαράς να δώσει ως άλλος δάσκαλος εξ Ελλάδος κάποιο κύρος στην εκπομπή. Γιατί Κυπριακό στην εντέλει είναι οτιδήποτε καθυστερημένο, άσχημο και wait for it... χωρκάτικο ΕΝΕΝ????
    π.σ. δεν είμαι αριστερή, είμαι και μισή καλαμαρού και μιλώ και καλαμαρίστικα με τη μάνα μου.

    χαιρέκακη

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Θα συμφωνήσω απόλυτα με τα πιο πάνω. Δείχνουμεν να μεν αγαπούμεν τη γλώσσα μας, που ένει πλούσια, εκφραστική τζαι μελοδική αλλά κατά βάθος αγαπούμεν την, αφού να φακκούμεν τον κώλο μας πάνω τζαι χαμέ, ένει κομμάτι που εμάς, ή εμείς είμαστεν κομμάτι δικό της. Εξου τζαι η επιτυχία των τηλεοπτικών προγραμμάτων που έχουν να κάμνουν με τηη κυπριακή. Στην τελική, αν δεν αγαπήσουμεν τους εαυτούς μας, τη χώρα μας τζαι τη γλώσσα μας σάστα τζαι εγύρασειν. Σολλεπτόν, σαννα τζαι έσιει λλίον τζαιρόν που εγύρασειν πιλέ; :ζ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Ουφ μου, θέλω να μιλήσω του Τόμυ που κοντά. Θα του πω: Αξιότιμε Μακαριότατε, κύριε Τράουλλε : Το να μιλούμε τη διάλεκτό μας κάμνει μας λλιόττερο Έλληνες; Τί μας κάμνει; Αράπιες οξά Τούρκους η κυπριακή διάλεκτος; Που ήσουν μωρό στο χωρκό σου εκαλαμάριαζες δηλαδή; Θυμάσαι που επούλας αυκά στο χωρκό σου πριν πιάεις αξιώματα; Τί ελάλες; Εδώ τα χρυσά αυγά; Άμα επεράσαν ούλλοι πουπάνω μας κατά τζιαιρούς, τζιαι ακόμα έμεινε τζιαι η διάλεκτός μας τζιαι η ελληνική γλώσσα, εννά αφελληνιστούμε τωρά τζιαι να πάει, επειδή χρησιμοποιούμε την κυπριακή διάλεκτο; Μην χέσω τώρα δηλαδή, μην πάρω τον πούλο μου και τον κτυπώ στο τοίχο....μην γαμήσω την Παναχαίκή μου! (Είδες, καλαμαριάζω άμα θέλω). Αφορίζουμαι μόνη μου!!!!!!!!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. φυσικά και μιλούμε τη διάλεκτο μεταξύ μας γιατί αλλιώς νιώθουμε παράξενα.. τουλάχιστον εγώ έτσι νιώθω.

    όμως στο γραπτό λόγο το’χω ξαναγράψει κάπου, με κουράζει προσωπικά αφάνταστα να προσπαθώ να αποκωδικοποιήσω τον τρόπο που ο καθένας διαλέγει να γράψει την διάλεκτο για να "ακούγεται" η προφορά στο γραπτό.
    κάθε λέξη μπορεί να γραφτεί με ένα σωρό τρόπους κ πρέπει κάθε φορά αντί να διαβάσεις όπως διαβάζεις κανονικά δηλαδή χωρίς να πηγαίνεις γράμμα-γράμμα αλλά λέξη λέξη (πηδώντας ουσιαστικά τις γνωστές) αναγκάζεσαι να διάβαζεις αναλυτικά την κάθε λέξη για να δεις ποια είναι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. πολλά τζαι ενδιαφέροντα τα σχόλια σας :-)
    νομίζω πως το εξανάγραψα παλιά στο μπλογκ, μέσα που το μπλόγκινγκ έμαθα να θκιαβάζω τζαι να γράφω κυπριακά. τζαι εν ωραία.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Bασίλης Μιχαηλίδης "Η Ανεράδα"

    Στηχ χώραν π’ αναγιώθηκα
    τζιαι κόμα αναγιώννουμουν
    τζι άρτζιεψα νάκκον να λαχτώ
    τότες εξηφοήθηκα
    τα ζώδκια τζι εν εχώννουμουν
    τζι εξέβηκα να δκιανεφτώ.

    Σε μιαν ποταμοδκιάβασην
    μιαλ λυερήν εσσιάστηκα
    νείεν καεί η σταλαμή!
    ούλλα τ’ αρνίν εις τον τσοκκόν
    ο άχαρος επιάστηκα
    αντάν πιαστεί μες στην νομήν.

    Αντάμ με είδεν έφεξεν
    τζι ο νους μου εφεντζιάστηκεν
    τζι εφάνην κόσμος φωτερός·
    αντάμ μου χαμογέλασεν
    παράδεισος επλάστηκεν
    ομπρός μου τζι έμεινα ξερός.

    Ευτύς το πας μου έχασα
    τον κόσμον ελησμόνησα
    τζι έμεινα χάσκοντα βριχτός·
    είπεν μου “έλα κλούθα μου”
    τζιαι που καρκιάς επόνησα
    τζι εκλούθησά της ο χαντός.

    Λαόνια, κάμπους τζιαι βουνά
    αντάμα εδκιαβήκαμεν
    γεμάτ’ αθθούς τζι αγκαθθερά·
    η στράτα δεν ετέλειωνεν
    τζιαι δεν εποσταθήκαμεν,
    ήτουγ για λλόου μας χαρά.

    Έτρεμεν μεν τζιαι χάσει με
    τζι έτρεμα μεν τζιαι χάσω την
    τζιαι μεν της πω τζιαι μεμ μου πει
    εδίψουν την, εκαύκουμουν
    τζι έτρεμα μεν τζιαι πιάσω την
    τζιαι γίνουμεν τζι οι δκυο στραπή.

    Ύστερα σγιαν παράδεισον
    έναβ βουνόν εφτάσαμεν
    ίσια με τ’ άψη τ’ ουρανού
    τζιει πάνω τζιει εκλάψαμεν
    αντάμα τζι εγελάσαμεν
    μέσα στους μούσκους του βουνού.

    Λαλεί μ’ “άν είσαι πέρκαλλος
    τώρα πκιον μείνε δίχως μου
    αν σου αρέσκ’ έτσι ζωή”,
    τζιαι ξαπολά ’ναχ χάχχανον
    ίσια ’νωσα το στήθος μου
    πως αλλο’ νάκκον να ραεί.

    Είπεν τζι εγίνην άφαντη
    ευτύς πο’ ομπρός μο’ χάθηκεν
    σγιαν άνεμος περαστικός·
    εράην η καρτούλλα μου
    ευτύς ο νους μο’ στάθηκεν
    τζι είμαι που τότες ξηστηκός.

    Οι πλήξες που με τρώασιν
    ακόμα ’ν’ αφανέρωτες
    τζι εις τα πουλιά που τζιηλαδούν·
    έσιει που τότες όπου δω
    τες ανεράδες τρέμω τες
    τζιαι πογυρίζω μεμ με δουν

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. εγω παντως θα εσπαζα χαζι με τη συγκεκριμενη κυρια! την εγκυκλιο του τομυ ετυχε να την ακουσω βρισκομενος σε εκκλησια τζιε εσφιγγουμουν να μεν γελω, οντας περικυκλωμενος απο γερουθκια!
    εν καλα τα ελληνικα μου α.

    ΑπάντησηΔιαγραφή