Δευτέρα, 22 Ιουνίου 2020

Στο γκολφ

Εχτές έπιασα για δεύτερη φορά που τον Μάρτη το τρένο τζαι επήα εκδρομή. Όταν λέω εκδρομή σε περίοδο πανδημίας τζαι lockdown, εννοώ ότι επήα με τον Παύλο στο τέρμα μιας γραμμής του μετρό σε μιαν εξοχή τζαι ακολουθούσαμε έναν χάρτη με μονοπάτια σε ένα δάσος. 

Η αρκή του μονοπαθκιού ήταν μέσα που γειτονιές, μετά εβλέπαμε μιαν απλωσιά πράσινη αλλά εν εβρίσκαμε την είσοδο της. Επερπατούσαμε κάμποση ώρα δίπλα στον δρόμο κατά μήκος της απλωσιάς τζαι μόλις ήβραμε μια τρύπα στον φράχτη ανάμεσα σε δέντρα τζαι θάμνους, εμπήκαμε μέσα. 

Τζείνη τη στιγμή εκαταλάβαμε ότι τζείνο που ενομίσαμε ήταν οικογένειες με καρροτσούθκια με μωρά, ήταν μεσήλικες με μπαστούνια του γκολφ. Είχαμε μπει παράνομα μέσα σε ένα γήπεδο του γκολφ. 

Εφκήκαμε άρον άρον που τη τρύπα που εμπήκαμε τζαι εσυνεχίσαμε. Ο στατικός μας χάρτης ελάλεν ότι έσιει είσοδο στο δάσος λλίο πιο πάνω. Σε κάποια φάση ήβραμεν έναν δρόμο στενό, ειδυλλιακό με δέντρα ψηλά που ενωνούνταν οι κορυφές τους, τζαι ήμασταν σίουροι ότι ήταν η είσοδος στο δάσος. 

Που τες θκυο πλευρές ήταν ακόμα το γήπεδο του γκολφ αλλά εξέραμε ότι το δάσος ήταν τζιαμέ, κάπου. Μόλις ο δρόμος έφτασε σε ένα τέρμα, εγώ ενόμισα ότι η είσοδος που εβλέπαμε μπροστά μας ήταν η έξοδος του γκολφ τζαι ότι θα εβρίσκαμε το δάσος. Τελικά ήταν η είσοδος ενός πολλά μεγάλου σπιθκιού. Παραβίαση προσωπικής περιουσίας για δεύτερη φορά μέσα σε μισή ώρα. 

Επήαμε να φύουμε τζαι εκαρτζιλατιστήκαμε με θκυο ζευγάρια με τα καρροτσούθκια τους να πηαίνουν που το ένα γήπεδο στο άλλο. Ερωτήσαμε τους πόθθεν να πάμε στο μονοπάτι που εθέλαμε. Είπαν μας να μπούμε μες το γήπεδο, να προσέχουμε να μεν μας έβρει καμιά μάππα του γκολφ στο δόξα πατρί τζαι να έβρουμε το καφέ, η είσοδος του δάσους θα ήταν απέναντι. 

Με το που ακούσαμε καφέ, εξεχάσαμε τζαι πανδημία τζαι lockdown, εγώ έθελα καπουτσίνο τζαι ο Παύλος τουαλέτα. Εδιασχίσαμε άκρη άκρη ένα μέρος του γηπέδου ως το καφέ τζαι τζιαμέ είδαμε το πιο ενοχλητικό είδος ανθρώπου: λευκούς μεσήλικες άντρες με πολλά λεφτά τζαι την ανάλογη συμπεριφορά, να πίνουν μπύρες. 

Η υπάλληλος είπεν μας ότι το καφέ ήταν μόνο για τους γκόλφερς, τζαι ερωτήσαμε την πού ήταν το δάσος. Θα ενόμιζες ότι ένα δάσος όσο να 'ναι φαίνεται, αλλά το συγκεκριμένο έμοιαζε να εν περικυκλωμένο που γήπεδα του γκολφ. Εξήγησεν μας τζαι μετά ερώτησεν μας αν εθέλαμε να χρησιμοποιήσουμε τη τουαλέτα. Το πρόσωπο του Παύλου εφωτίστηκε, χαζίρι να την αγκαλιάσει. Εγώ ήμουν σε άγριες διαθέσεις τζαι ήμουν έτοιμη να απαντήσω πως εν εθέλαμε τίποτε που τζείνους. 

Όταν όμως ο Παύλος άρχισε να την ευχαριστά τζαι να την ακολουθεί μέσα, άφησα στην άκρη την υπερηφάνεια τζαι το μίσος προς τους γκόλφερς τζαι επήα τζαι εκατούρησα σε μια τουαλέτα που δεν ήταν η τουαλέτα μου, για πρώτη φορά που τον Μάρτη. 

Μετά ευχαριστήσαμε τη κυρία που μας εβοήθησε, εδιασχίσαμε τον δρόμο μέσα σε ακόμα ένα γήπεδο του γκολφ, επροσέχαμε που τες μάππες να μεν μας έβρουν στο δόξα πατρί τζαι ήβραμεν επιτέλους το μονοπάτι μέσα στο δάσος. Μιάμιση ώρα μετά που εξεκινήσαμε τη διαδρομή. 

Ο Παύλος ήταν τσαντισμένος για ώρα με τον χάρτη. Ήβρε τα κέφια του μόνο άμα αρκέψαμε να κάμνουμε λίστες με ταινίες στες οποίες ο κακός κάμνει διαβολικά σενάρια να καταστρέψει τους αντιπάλους του, τον κόσμο, το σύμπαν, σε ένα γήπεδο του γκολφ. Τζαι ήμασταν σίγουροι ότι η υπάλληλος άφηκεν μας να κατουρήσουμε για να εξιλεωθεί που δουλεύκει τζιαμέ. 




Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου