Το έκαψα...

Καθαρόγραφα το αλφάβητο στο όμορφο καινούργιο τετραδιάκι μου με την όμορφη ball pen που αγόρασα στη κρίση σχολικών του Σεπτέμβρη. Προσπαθούσα να προφέρω τις λέξεις - παραδείγματα και αναρωτιόμουν αν τις αντέγραψα σωστά από τον πίνακα. Όταν σε κάποια φάση σηκώθηκα έκανα να πατήσω ctrl + s στο πληκτρ.... εεεεεεεε πού είναι το πληηηηηηη.... εεεεεεεεεεεε αααααααααα σβουντπ!

Να μην αναφέρω το ctrl + z που ψάχνω άμα κάνω καμιά γκάφα ή το ότι βλέπω κινητά και λάπτοπ σε ταινίες της δεκαετίας του '30...!!!

Αποτοξίνωση τώρα!!!

Αθκιασερές...

Έχω να πάω κάπου... σε μια κοινωνική υποχρέωση σε ένα σπίτι. Από αυτά τα σπίτια που οι γυναίκες ξυπνάνε γύρω στις 9, φτιάχνουν φραπέ, ανάβουν τσιγάρο, κάθονται στον καναπέ και κάνουν λυσσαλέο ζάπινγκ μέχρι το απόγευμα. Στο ενδιάμεσο θα μαγειρέψουν πατάτες τηανητές με τ' αυκά, θα ψευτοπλύνουν κανένα πιάτο, θα πιούν άπειρους καφέδες και θα φάνε κέηκ γεωγραφίας με τις γειτόνισσες σχολιάζοντας τις συνταγές τους και οτιδήποτε με δύο πόδια μπει στο στόχαστρο τους.

Στη συνέχεια θα σχολάσει ο άντρας τους από τη δουλειά, θα τσακωθούν μαζί του γιατί δεν θέλει να πάει για καφέ στη κουμέρα να γνωρίσουν τον καινούργιο της γκόμενο, θα πάνε δίπλα στη μάνα τους να γκρινιάξουν για τον αχαϊρευτο και μετά θα κάτσουν στη τηλεόραση να δουν τη Πανσέληνο, γιατί είναι πολύ μάγκας ο νυχτερίδας.

Σε ένα τέτοιο σπίτι έχω να πάω επειδή τους φίλους τους διαλέγουμε ενώ τους συγγενείς δυστυχώς όχι. Και επειδή κάθε φορά συμβαίνει το ίδιο πράγμα, πρέπει να προετοιμαστώ για:

επίθεση από όλα τα μούλικα πασαλειμμένα με άνοστα γλυκίσματα που θα θέλουν να ανοίξουν τη τσάντα μου / σπάσουν το κινητό μου / τραβήξουν τα μαλλιά μου.

εκδηλώσεις υπερβολικής αγάπης με ατάκες "χαθήκαμε, να έρχεσε, γιατί δεν έρχεσε;"

συζητήσεις που περιλαμβάνουν όλη την επικαιρότητα των κουτσομπολίστικων εκπομπών, αν είναι φυσική ξανθιά η Μενεγάκη, τι έγινε στο τελευταίο X Factor, τι κούκλος που είναι ο Ρουβάς και πως ο Πανίκος της Ππινούς απάτησε την Ππινού με την σριλανκεζούα που ξεσκατίζει τη γιαγιά.

και το κλασικό: να κάθομαι στη πιο άβολη καρέκλα, γύρω γύρω όλες οι γειτόνισσες / φιλενάδες να με κοιτάνε από πάνω μέχρι κάτω αμίλητες και να προσπαθούν να απομνημονεύσουν τι φοράω και τι είπα για να έχουν θέμα για την ώρα του καφέ την επόμενη μέρα.

Το καλό είναι που η γνώμη αυτού του είδους των ανθρώπων για μένα μου είναι εντελώς αδιάφορη. Το κακό είναι που πρέπει να τους υποστώ...

Η Μύγα

Η Μύγα (The Fly) είναι μια πολύ γνωστή ταινία την οποία δεν έχω δει ποτέ μου. Δηλαδή δοκίμασα μια φορά αλλά μόνο που έβλεπα τη φάτσα του πρωταγωνιστή και ήξερα ότι είναι θρίλερ τρόμαζα έτσι προτίμησα να κλείσω τη τηλεόραση.

Το μόνο πιο σιχαμένο από μια μύγα είναι μια μεγάλη μύγα. Γιακ! Και οι κατσαρίδες. Παρόλο που είδα μια πάρα πολύ καλή παράσταση με τίτλο Κατσαρίδα (που την έλεγαν Ιωάννα και ήθελε να πάει στο φεγγάρι) δεν κατάφερα να συμπαθήσω τις κατσαρίδες! Τέλος πάντων, το θέμα μας είναι η μύγα. Είναι τόσο αντιπαθητικές που ούτε σε καρτούν δεν βγήκαν. Αντίθετα από τη κατσαρίδα φίλη του Wall-e.

Χμμμ μήπως τελικά συμπαθώ τις κατσαρίδες;! Jesus!

Πάλι άλλαξα θέμα όμως… το θέμα μας είναι η μύγα. Όχι η ταινία αλλά αυτό το σιχαμένο μαύρο πετούμενο που αφού έφαγε ότι κατάρα μπορούσα να σκεφτώ έφαγε και μισό αεροζόλ αλλά αποδείχτηκε πολύ σκληρή για να πεθάνει.

Στην αρχή την πέρασα για αυτό το μαύρο βελάκι στην οθόνη του υπολογιστή. Όμως ήταν δύο! Άρα το ένα ήταν μύγα!!! Σηκώθηκα και άνοιξα το παράθυρο. Προσπάθησα να την καθοδηγήσω προς τα έξω με ένα χοντρό περιοδικό. Είμαι ειρηνικός άνθρωπος, δεν χρησιμοποιώ βία αν δεν είναι απαραίτητο. Η μύγα όμως δεν έβγαινε έξω. Προτιμούσε τη θαλπωρή του δωματίου. Εντάξει, αν κάτσει ακίνητη σε μια γωνιά κι εγώ μπορώ να κάνω τη δουλειά μου ήσυχα θα την αφήσω. Είπαμε, είμαι ειρηνικός άνθρωπος. Η μύγα όμως ήταν παιχνιδιάρα μύγα. Της άρεσε να βολτάρει πάνω στην οθόνη…

Είπαμε, ειρηνικός άνθρωπος και δεν είμαι βίαιη, αλλά αυτή είναι μύγα! Αντιπαθητικά ζωύφια που ούτε καν σε συμπαθητικά καρτούν δεν βγήκαν. Μόνο σε μια ταινία και ποιο ρόλο είχαν; Ενός πλάσματος που πάει και φυτρώνει ακάλεστο εκεί που δεν το σπέρνουν! Εφοδιάστηκα με το αεροζόλ. Ψέκασα όλο το δωμάτιο και βγήκα έξω για λίγο. Περίμενα να βρω το πτώμα τέζα στο πάτωμα όταν επέστρεψα αλλά η μύγα δεν ήταν πουθενά.

Μετά από έντονη εσωτερική πάλη αποφάσισα να συνεχίσω τη δουλειά μου αφού πρώτα ελέγξω ότι δεν είχε προσγειωθεί πάνω στα πράγματα μου. ΟΚ, μύγα πουθενά, ας δουλέψω. Άραγε το αεροζόλ εξολοθρεύει ανθρώπους; Γκουχ γκουχ!

Ξαφνικά, στο πάνω μέρος της οθόνης είδα κάτι φτερά να τρεκλίζουν. Η μύγα μέθυσε από το αεροζόλ! Μετανοιωμένη και γεμάτη τύψεις για την εν ψυχρώ δολοφονία της άνοιξα το παράθυρο για να βγει έξω. Go fly. Go.

Γύρισε προς το μέρος μου, με κοίταξε με ευγνωμοσύνη στα μάτια και πέταξε προς την ελευθερία της.

Ναι, καλά! Κάπου εδώ μέσα είναι γαμώ τη γκαντεμιά μου, ούτε μια μύγα δεν μπορώ να ξεφορτωθώ γαμώτο γκρρρρρ!!!!

Κάτι πήγε λάθος...

Είχα πει:

"Κάθε Σεπτέμβρη προσπαθώ να οργανώνω καλύτερα τον χρόνο μου για να αποφεύγω αργότερα τις τύψεις ότι δεν έκανα τίποτα πάλι."

Και τα κατάφερα! Οργάνωσα τον χρόνο μου έτσι ώστε να μην έχω τύψεις ότι τεμπελιάζω και δεν έκανα τίποτα... Για πρώτη φορά στη ζωή μου δεν έχω χρόνο για ταβανοχάζεμα! Αυτό δεν είναι απαραίτητα καλό. Μου αρέσει το ταβανοχάζεμα!

Έχω τη φρικτή υποψία ότι μάλλον, ίσως, πιθανόν, τσας, λιγουλάκι το παράκανα....

Θέλω να κοιμηθώωωωωωωωω!!!!!!!!

Αγγελία!!!

Καλημέρα, τηλεφωνώ για την αγγελία…

Ναι…

Ήθελα να ρωτήσω τι ακριβώς χρειάζεστε και ποια προσόντα πρέπει να έχει το άτομο που θα στείλει βιογραφικό.

Να πάρετε στο τμήμα που έστειλε την αγγελία, στο τάδε τηλέφωνο.

Ευχαριστώ.

Καλημέρα, τηλεφωνώ για την αγγελία…

Μάλιστα. Να πάρετε τηλέφωνο στο τμήμα προσωπικού.

Πήρα αλλά μου είπαν να τηλεφωνήσω σε εσάς για κάποιες διευκρινήσεις.

Περιμένετε ένα λεπτό.

…περιμένω…

Ναι, να τηλεφωνήσετε στο τάδε τηλέφωνο στο τμήμα προσωπικού.

Να ρωτήσω κάτι; Έτσι από περιέργεια, για να μην στέλνω άδικα βιογραφικό, τι ακριβώς χρειάζεστε;

Δεν μπορώ να σας πω, ο προϊστάμενος μου είπε να τηλεφωνήσετε στο τμήμα προσωπικού να σας πουν.

Ευχαριστώ.

…τηλεφωνώ στο νούμερο που μου έδωσε…

Καλημέρα, τηλεφωνώ για την αγγελία…

Να σας ενώσω ένα λεπτό με την υπεύθυνη…

Ναι, να σας πω, επειδή μίλησα με αρκετά άτομα ως τώρα δεν θα ήθελα να με ενώσετε με κάποιο άτομο με το οποίο ξαναμίλησα.

Όχι, αυτό το άτομο είναι υπεύθυνο για την αγγελία.

Ευχαριστώ. (και γιατί δεν έβαλαν μόνο το συγκεκριμένο νούμερο στην αγγελία;!)

…περιμένω…
Καλημέρα, τηλεφωνώ για την αγγελία, ήθελα να ρωτήσω τι ακριβώς χρειάζεστε.

Μάλιστα, να μας στείλετε βιογραφικό.

Δεν μπορείτε να μου πείτε τι προγράμματα χρειάζεστε τουλάχιστον;

Να μας στείλετε βιογραφικό και θα σας ειδοποιήσουμε.

Να μου πείτε το μέηλ σας;

Ναι, λοιπόν, www…

Ε, συγνώμη, αυτό δεν είναι e-mail, είναι website!

Α! ναι… να στείλετε φαξ!


....την υποσημείωση "για περισσότερες πληροφορίες...." τι την εβάλαν ακόμα δεν κατάλαβα!!!

Αίτηση εργασίας

Είμαι έτοιμη να αλλάξω δουλειά και ξέρω ότι όλες οι εταιρείες της Λεμεσού (και όλης της Κύπρου μη σου πω, γιατί όχι και της Ευρώπης, προτίμηση Αθήνα παρακαλώ) είναι κάτι παραπάνω από πρόθυμες να με προσλάβουν με αρχικό μισθό €2500, πενθήμερη εργασία, πεντάωρο, κοινωνικές ασφαλίσεις, ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, 13ο, 14ο, έξτρα καλοκαιρινό μπόνους, 30 ημέρες άδεια τον χρόνο και αύξηση 25% του μισθού κάθε Γενάρη.

Έτσι, για να είμαι δίκαιη απέναντι τους, ετοίμασα μια λίστα με τις – όχι απαιτήσεις μου… με τις προτιμήσεις μου:

Πρώτα από όλα δεν πρέπει να είναι οικογενειακή επιχείρηση. Αν είναι μικρή οικογενειακή επιχείρηση η γυναίκα του αφεντικού θα έρχεται κάθε απόγευμα με παχυντικά αλμυρά, θα κάθετε απέναντι μου, θα μιλάει για τα βιβλία που διάβασε, θα με ρωτάει αν θέλω να μου τα δανείσει και θα απορεί που δεν διαβάζω αριστουργήματα με τίτλο «τα γαλάζια χρυσάνθεμα των κρυμμένων πόθων στο κατώφλι μου».

Αν είναι μεγάλη οικογενειακή επιχείρηση, η γυναίκα του αφεντικού θα έχει μια θέση σαν General Manager, Sales Executive, Business Accountant, Art Director, Vice President ή κάτι άλλο ιδανικό για απόφοιτες της Σχολής ΠΝΠΠΜΔΤΠΤ (Πώς Να Παντρευτείτε Πλούσιο Με Δουλειά Του Παπά Του). Θέλοντας συνεχώς να επιβεβαιώνει τη θέση της θα ψειρίζει και την παραμικρή ηλίθια λεπτομέρεια μέχρι να οδηγήσει τους υφιστάμενους της σε μαζικές παραιτήσεις.

Στο δικό μου τμήμα δεν πρέπει να υπάρχουν δύο διευθυντές. Όταν συμβαίνει αυτό πάντα συναγωνίζονται ποιος το έχει πιο μεγάλο (το διευθυντηλίκι) και κάνουν άτυπους διαγωνισμούς: «ποιος υπάλληλος μπορεί να δουλεύει ταυτόχρονα σε τρία πρότζεκτ (Χριστόφορε, κάμνουμε τζι εμείς ποτούτα!), να μιλά με πελάτη στο τηλέφωνο και να έχει και πελάτη να εξυπηρετήσει;» Δώρο τρεις μήνες ψυχανάλυση.

Ο προϊστάμενος πρέπει να κατέχει τουλάχιστον το 50% του αντικειμένου που προΐσταται. Οδηγίες που περιλαμβάνουν τις πιο κάτω φράσεις θα πρέπει να δίνουν δικαίωμα στον υφιστάμενο να ζητήσει απόλυση του προϊστάμενου: «εεεεεεεεε», «νομίζω πως εεεεεεεεε», «από ότι κατάλαβα εεεεεεεεεε», «κάντο έτσι και αν είναι λάθος εεεεεεεε το ξανακάνεις εεεεεεεεε», «να τηλεφωνήσω για επιβεβαίωση; Γιατί να τηλεφωνήσω για επιβεβαίωση; Προχώρα!», «εεεεεε, έπρεπε να τηλεφωνήσω για επιβεβαίωση αλλά κι εσύ γιατί το έκανες λάθος; Εεεεε;»

Οι συνάδελφοι δεν πρέπει:

- να λιμάρουν τα νύχια τους εν ώρα εργασίας, ειδικά αν εγώ πνίγομαι κι εσύ προσλήφθηκες για να με βοηθάς.

- να βλέπουν trash tv στο youtube. Γυμνά στιγμιότυπα του Clive Owen δεκτά όμως.

- να εμφανίζονται από τις οκτώ η ώρα το πρωί με ενδυμασία τραγουδίστριας σε σκυλάδικο και να απαιτούν να ακούμε ράδιο σούπερ (ζει ακόμα αυτό;!)

- αν έχουν παιδιά να μιλάνε εφτάμιση ώρες από το οκτάωρο για τα παιδιά τους (χρυσή μου δεν με ενδιαφέρει αν το δίχρονο μιλάει τρεις γλώσσες, είναι έξω από τα ενδιαφέροντα μου, δεν με κόφτει!)

- αν έχουν σχέση, την πρώτη μετά από δεκαετίες ξηρασίας, να μιλάνε οκτώμιση ώρες από το οκτάωρο για τη σχέση τους («μου έστειλε μήνυμα το ζουζούνι μου και μου είπε καλημέρα και του έστειλα κι εγώ μήνυμα και του είπα καλημέρα και μου έστειλε φιλάκι και του έστειλα κι εγώ φιλάκι» ΕΛΕΟΣ!!!)

- αν δεν έχουν σχέση να μιλάνε συνέχεια για την αβάσταχτη μοναξιά του μπακουρίου και το πόσο δυστυχισμένοι είναι. (Καλέ μου, ο ψυχολόγος είναι δύο ορόφους πάρα πάνω και το μπαρ απέναντι!)

Οι πελάτες όταν θα εισέρχονται στο γραφείο μου θα πρέπει να ξέρουν τι ακριβώς θέλουν. Αν δεν ξέρουν θα πρέπει να δέχονται αδιαμαρτύρητα αυτό που θα τους προτείνω, αλλιώς ας ήξεραν.

Οι πελάτες θα πρέπει να κάθονται στο γραφείο μου μόνο όση ώρα χρειάζεται για να επιτευχθεί η δουλειά τους. Κοινωνικές συναναστροφές του τύπου «εμένα ο γιόκας μου επήεν λόκατζης τζαι τζαι τζαι» δεν είναι αποδεκτές. Πελάτες με αίσθηση του χιούμορ ικανοί να σπάζουν τη μονοτονία του οκτάωρου δεκτοί.

Ο χώρος της εργασίας πρέπει να είναι ευχάριστος, άνετος, φωτεινός, μοντέρνος, ντιζαϊνάτος, στο κέντρο της πόλης με εύκολη πρόσβαση και δωρεάν χώρο στάθμευσης. Κοντά θα πρέπει να υπάρχει φούρνος, περίπτερο, καφέ, mall, τράπεζες και ταχυδρομείο.

Ξαναδιαβάζοντας τις προτιμήσεις μου δεν βρίσκω ότι ζητώ κάτι το υπερβολικό. Θα δημοσιεύσω την αγγελία σε όλες τις σχετικές εφημερίδες…

Ειλικρίνειες….

Πολλές φορές θέλεις να πεις την αλήθεια στους άλλους:

Όχι, δεν είναι ωραία… μα καλά, τι σκεφτόσουν όταν έβαφες τα μαλλιά σου κομοδινί / φερετρί καφέ;!

Οι λεοπαρδαλέ σου μπότες με τα μαύρα φιογκάκια στα φερμουάρ που έχουν στις άκρες ροζ στρασάκια ασορτί με τα τακούνια δεν είναι σικ.

Αυτό το φωσφοριζέ πράσινο με χτυπητό φούξια κερί (!) σε σχήμα λουλουδιού (!!) που μου έφερες στα γενέθλια μου από ποιο καλάθι το αγόρασες και με τι πίστευες ότι ταίριαζε στο σπίτι μου για να μου το φέρεις;!!!

Ο αγαπημένος σου ηθοποιός είναι ο Βιν Ντίζελ; Χριστέ μου! Τι ακριβώς σου αρέσει στο σπινθηροβόλο βλέμμα της αγελάδας με το οποίο εκτελεί τους ρόλους του;!

Ναι, είμαι σίγουρη ότι σε κοροϊδεύει!

Κανονικά μου αρέσουν οι κεφτέδες αλλά αυτά που έφτιαξες είναι προσβολή για τους κεφτέδες.

Δεν είναι τόσο συνηθισμένο, δεν συμβαίνει σε όλους και είναι μεγάλο ζήτημα!

Πάντα με νευρίαζαν τα άτομα που νομίζουν ότι ειλικρίνεια είναι να πεις στον άλλο κατάμουτρα ότι κάτι πήγε λάθος με τη μούρη του:

- Πως σου φαίνονται τα νύχια μου;
- Σαν να έφαγες με τα χέρια ζωντανό κοτόπουλο…

Και ακόμα περισσότερο με νευριάζουν τα άτομα που σου βρίσκουν πάντα δίκιο σε ότι μαλακία και αν πεις:

- Αχ με αγαπάει αλλά δεν μου τηλεφώνησε τις τελευταίες τρεις βδομάδες επειδή είναι ντροπαλός.
- Έχεις δίκιο χρυσή μου, γιατί δεν του τηλεφωνείς εσύ;

Δεν νομίζω να υπάρχει μέση λύση. Υποτίθεται πρέπει να λέμε την αλήθεια, ειδικά στα άτομα που συμπαθούμε. Στη θεωρία είναι εύκολο αλλά πόσοι από εμάς μπορούν να δεχτούν μια κριτική, έστω και εντελώς καλοπροαίρετη;

Συνήθως απαντώ «δεν είναι το στυλ μου» ειδικά άμα πρόκειται για ρούχα, παπούτσια ή πράσινα νύχια με ολόκληρες ανθοκομικές συνθέσεις πάνω (τι ηλίθια μόδα κι αυτή!!!).

Πως μπορείς να πεις σε ένα άτομο που ζητά τη γνώμη σου για κάτι που ζωγράφισε / έγραψε / σύνθεσε / κατασκεύασε, ότι δεν σου άρεσε;

Προσέξτε τι θα πείτε! ;-)