Πέμπτη 11 Ιουνίου 2015

Στην Ευγενειαλάνδη

Προχτές ελάλεν μου ο συγκάτοικος μου ότι στη δουλειά του απολύσαν τον σχεδιαστή τους επειδή «ήταν αγενής με το λάθος άτομο». Τούτον τον σχεδιαστήν ακούω τον πολλή τζαιρό τζαι τα προβλήματα που έχουν μαζί του επειδή αρνείται να κάμνει τες αλλαγές που του λαλούν. Πρέπει να ήταν πολλά γενναίο άτομο όμως, επειδή όι μόνον αρνήθηκε αλλά έκαμε τζαι δύο βδομάδες να μιλήσει του συγκάτοικου μου όταν του εζήτησε τα φάιλς του σε φορμάτ που θα μπορούσε να κάμει μόνος του τες αλλαγές.

(εκατό κατασκευαστές ιστοσελίδων θα κρούζουν τα πτυχία τους τζαι θα κάμνουν χαρακίρι αυτή τη στιγμή)

«Εν ισπανός» λαλεί μου ο συγκάτοικος με νόημα. Σε μια χώρα που σου ζητούν συγνώμη άμαν τους κουντήσεις καταλάθος μες τη μέση του δρόμου, άμαν κάποιος εν παρακαλέσει, απολογηθεί τζαι ευχαριστήσει ακόμα τζαι για τον αέρα που αναπνέει, εν αγενής. Όταν είναι τζαι που τα αλήθκεια αγενής, πιάνει τα λογισμικά του τζαι φεύκει.

(ομολογώ ότι μου αρέσκει τούτη η νοοτροπία)

Η ισπανίδα συνάδελφος ας πούμε, αν δεν την καλέσουν για ποτό μετά τη δουλειά, εν νευριασμένη επειδή «εν ξιππασμένοι ηλίθιοι ρατσιστές που εν θέλουν να γνωρίσουν άλλες κουλτούρες», αν την καλέσουν για ποτό μετά τη δουλειά, εν νευριασμένη επειδή «ποιοι νομίζουν ότι είναι οι μαλάκες που νομίζουν ότι έχω όρεξη να θωρώ τα μούτρα τους μετά το οκτάωρο;!»

(κουράζει με πολλά τούτο το πράμα)

Με τους Ευγενειαλανδέζους, ήβρα το κουμπί τους νομίζω. Γράφω τζείνο που θέλω να γράψω στα μέηλς μου τζαι μετά στολίζω το. Κάμνω πρόλογο ρωτώντας πώς είναι η μέρα τους, κάμνω σχόλιο για τον τζαιρό, κάμνω μια μικρή αναφορά για το τι θέλω τζαι ρωτώ αν θα μπορούσε να είναι δυνατόν να κάνουν αυτό και αυτό. Τους λέω πως συνειδητοποιώ πόσο απασχολημένοι είναι, ακόμα τζαι αν θωρώ την οθόνη τους που τζιαμέ που κάθομαι τζαι ξέρω ότι βλέπουν ούλλο το πρωί κάττους στο YouTube, τζαι ρωτώ αν δεν θα ήταν πολύ μεγάλος κόπος να το κάμουν. Κλείνω ευχαριστώντας θερμά τζαι με απολογίες για την ενόχληση.

(τζαι ούλλα τζυλούν ρολόι)

Για τα στερεότυπα που έχουμε μες το νου μας, κάποιο άλλο ποστ. Οι κυπραίοι πάντως που τες ως τωρά παρατηρήσεις μου, είμαστε ένα μείγμα τούτων δαμέ τζαι μιας άλλης φυλής που μόνο βρισιά θεωρείται το όνομα της στη Κύπρο

(εκατό ελαμίτες βάφουν τα μαλλιά τους ξανθά αυτή τη στιγμή)


Πέμπτη 28 Μαΐου 2015

Ο Εγκέφαλος –δε σίκουελ

Εν μια κλασική φάρα κυπραίων πεθερών που μπορεί να μεν είναι μόνο κυπραίων αλλά πεθερών γενικά, η πεθερά-εγκέφαλος. Η πεθερά εγκέφαλος, σύμφωνα με τη μελέτη μου, έκαμεν ένα γάμο από προξενιό επειδή ήταν καλή τζαι νούσιμη κορούα τζαι ήβραν της ένα καλό τζαι νούσιμο κοπελλούι για να κάμουν οικογένεια γιατί έτσι πρέπει.

Το μοντέλο πεθερά-εγκέφαλος για κάποιο λόγο εν παρατηρείτε σε πεθερές που εδουλέψαν έστω τζαι θκυο μέρες που τη ζωή τους. Οι υποθέσεις μου σχετικά με τον λόγο που συμβαίνει τούτο καταλήγουν στο ότι άμαν η πεθερά φκει λλίο πάρατζει που την αυλή της γειτόνισσας τζαι της συνύφφισας της, καταλάβει ότι έσιει τζαι άλλον καϊλέ ο κόσμος πέρα που τα βάσανα της έτσι κρύφκει.

Αχ τα βάσανα της. Προορισμένη να γεννοβολά τζαι να μαειρεύκει όπως κάθε καλή τζαι νούσιμη κορούα, που ένα σημείο τζαι μετά εν έσιει άλλη ζωή να κάμνει παρά τούτο. Στην αρκή για τον άντρα τζαι τα κοπελλούθκια τζαι ύστερα για τα εγγόνια, η πεθερά-εγκέφαλος ζει μέσα που τους άλλους τζαι μισά κάθε δευτερόλεπτο της ύπαρξης της.

Αντί όμως σαν καλή τζαι νούσιμη κορούα, να πάει να παιχτεί να ησυχάσει η κκελλέ μας, νοιώθει την έντονη ανάγκη να εξωτερικεύκει τον πόνο της μισώντας τους πάντες τζαι δεν ησυχάζει αν δεν το ξέρουν ούλλοι οι υπόλοιποι ότι τους μισά. Μισά τον άντρα της γιατί εν της έδωκεν μεγαλεία να κάμνει την κυρία, μισά τη νύφη της που εν πιο νέα που τζείνην, μισά τον γαμπρό της που εν πιο κοπέλλιν που τον άντρα της, μισά τον γιο της επειδή εν είναι ο άντρας της, μισά την κόρη της επειδή εν είναι τζείνη.

Τζαι χωρίς καμιά δυσκολία, ύπουλα τζαι υπολογισμένα, μπαίνει μες τα πόθκια τους ούλλους τζαι νεκατώνει τους. Προσέχει τους τα κοπελλούθκια για να έσιει ακόμα ένα πράμα να κλαίεται τζαι για να μπαινοφκαίνει μες τα σπίθκια τους σαν στο σπίτι της χωρίς να τολμούν να της λαλούν τίποτε.

Το ζευκάρι που έσιει το σπίτι, τα χρέη τζαι τα κοπελλούθκια, σταματά πλέον να εν ζευκάρι, το ζευκάρι εν η πεθερά-εγκέφαλος τζαι η κόρη ή η πεθερά-εγκέφαλος τζαι ο γιος, τζαι ο παρείσακτος εν το ηλίθιο το πλάσμα που επήε τζαι έμπλεξε μαζί τους. Η πεθερά-εγκέφαλος εν να έσιει γνώμη για τα πάντα που αφορούν το ζευκάρι τζαι θα την λέει χωρίς να της την ζητήσουν. Θα μιλά άσιημα στον άντρα της τζαι θα απολαμβάνει την κόρη της που θα μιλά άσιημα στον δικό της άντρα τζαι μετά θα κλαίεται στες γειτόνισσες που εν περνά το παιδί της καλά στον γάμο του.

Τζαι το παιδί τζαι τα εγγόνια εν να κάμνουν ότι εβλέπαν μεγαλώνοντας, αν εθώρες τη μάνα σου να κάθεται ούλλη μέρα έσσω τζαι να εν κουρασμένη επειδή εξύπνησε τζαι πρέπει να σε ταΐσει, εν να νευριάζεις με την άδικη ζωή που σε υποχρεώνει να ξυπνάς να ταΐσεις τα κοπελλούθκια σου. Τζαι αν τα κοπελλούθκια σου ακούουν σε να λαλείς πόσο βασανισμένη είσαι επειδή εξύπνησες τζαι πρέπει να τα ταΐσεις, εν να λαλούν πόσο κουρασμένα τζαι βασανισμένα είναι, ακόμα τζαι αν δεν είναι καλά καλά δέκα χρονών.

Σοβαρά, κάποιος πρέπει να συνάξει τούτες τες πεθερές-εγκεφάλους, να τες βάλει μες σε ένα πλοίο τζαι να τες αφήκει να βουλιάξουν κάπου στον Ειρηνικό. Ειρήνη υμίν.



Παρασκευή 8 Μαΐου 2015

Έξι

Την πρώτη χρονιά εκατάλαβα ότι έσιει τζαι άλλα άτομα σαν εμένα στην Κύπρο, την δεύτερη έπιασαν με τα φιλοσοφικά μου, την τρίτη τα υπαρξιακά μου, την τέταρτη έκαμα απολογισμό τζαι την πέμπτη έκαμνα την κατασταλαγμένη. Η έκτη χρονιά του μπλογκ βρίσκει με στο εξωτερικό, μπορεί όι σε πόλη που είχα στην ονειροπόλα λίστα μου αλλά σε καλλύττερη μουάχαχα.

Τζείνο που με έφερεν εν η δουλειά, ολόκληρο το μπλογκ ήταν οι περιπέτειες μιας χρόνια άνεργης τζαι εκατέληξα να έχω τη δουλειά που περιγράφω στο ποστ –κερασάκι στην τούρτα, η στρινιάρα προϊστάμενη.

Τα χόμπι εν ανάλογα της πόλης, εδοκίμασα ακόμα τζαι να πάω σε μάθημα γιόγκα αλλά τι να την κάμεις τη γυμναστική σε slow motion? τζαι στο μπλογκ πρέπει να πείσω τον εαυτό μου να κάτσει να γράψει, το πρόβλημα εν η έλλειψη χρόνου, επαραμέλησα το ταβάνι τζαι τες κουβέντες μας τζαι κρατά μου μούτρα.

Στην πολυπολιτισμική καινούργια πόλη ήβρα τον λέτσο που περιγράφω να μου αρέσει αλλά όπως τζαι στη Κύπρο, κάποια πράματα μεινίσκουν σταθερά, εν του αρέσκω τζαι τούτο ίσως εν σημάδι να σταματήσουν να μου αρέσκουν οι λέτσοι που περιγράφω.

Εσταμάτησα να είμαι γκρινιάρα τζαι να μουρμουρώ για τα πάντα τζαι θυμώνω με τους γκρινιάρηδες ανθρώπους στη ζωή μου. Η αφορμή για τούτο το ποστ ήταν η διάθεση μου να γκρινιάξω για τούτους τους γκρινιάρηδες αλλά δεν βαρκέσαι, εγώ βαρκούμαι.  


Πέμπτη 9 Απριλίου 2015

Όταν κοιτάς από ψηλά

τζαι φοάσαι τα αεροπλάνα, έσιεις ένα δισεκατομμύριο σκέψεις το δευτερόλεπτο μες το ταλαιπωρημένο σου μυαλό. Σκέφτεσαι όλους τους πιθανούς τζαι τους απίθανους τρόπους που μπορεί να ππέσει το αεροπλάνο από κακοκαιρία κατακαλόκαιρα μέχρι ένα κουμπούι που επάτησε ένας περίεργος αεροσυνοδός για να δει δάμπου κάμνει, τζαι μετά σκέφτεσαι τζαι ούλλους τους πιθανούς τζαι τους απίθανους τρόπους να γίνει κάτι οτιδήποτε μες το αεροπλάνο που αεροπειρατεία για να πάτε στα Μπαρμπέιντος που εν τζαι δέκα ώρες πτήση μέχρι το σπάσιμο κατά λάθος από επιβάτη ενός παραθύρου, τζαι μετά σκέφτεσαι τζαι ούλλους τους πιθανούς τζαι τους απίθανους τρόπους να πάθεις εσύ κάτι μες το αεροπλάνο με την κρίση πανικού τζαι τες τσιριλλιές «αφήστε με να φκω» να εν το πιο πιθανό σενάριο.

Το πιο τραγικό εν να βλέπεις όνειρο την νύχτα πριν την πτήση ότι έσιετε καθυστέρηση τζαι λαλούν σας που τα μεγάφωνα ότι ο πιλότος έσιει δεύτερες σκέψεις τζαι αυτοκτονικές τάσεις τζαι μάχουνται να τον πείσουν να μπει μες το αεροπλάνο να το οδηγήσει να σας πάρει έσσω σας τζαι την ώρα που καρτεράς στον ξύπνιο σου στο αεροδρόμιο να βλέπεις έναν πιλότο να πηαίννει μια που την μια τζαι μιαν που την άλλη όπως τον χαντακωμένο τζαι να σκέφτεσαι πως αν ο τύπος εχάθηκε μες τα μαχαζιά τζαι τες καφετέριες, πώς σκατά θα οδηγήσει αεροπλάνο τζαι μετά που λλίο λαλούν σας ότι εν να έσιετε καθυστέρηση λόγω ενός μικρού τεχνικού προβλήματος το οποίο εσάσαν τωρά τζαι αναρωθκιέσαι πόσο σίουροι είναι ότι το εσάσαν τζαι αν προκύψει ξανά σαν πετάτε δάμπου εν να κάμουν; Εν να στραφούν πίσω με σένα λιπόθυμη όπως ένα που τα σενάρια σου ή εν να ππέσετε όπως εν ένα άλλο που τα σενάρια σου;

Όπως έλεα τζαι σε μια φίλη σήμερα, ο προορισμός αξίζει το με χίλια ακόμα τζαι με χιλιάδες χιλιόμετρα αλλά όι τζαι το ταξίδι, ο Καβάφης εν επρόλαβεν τα αεροπλάνα γι αυτό εμίλαν. 


Σάββατο 7 Μαρτίου 2015

Ποτά

Που τον τζαιρό που έπιασα δουλειά σε τούτη τη δουλειά κοντεύκω να γινώ αλκοολική γιατί εν μπορώ θέλω να πω όι εν έρκουμαι τζαι άμα πάω πίνω τι να κάμω δηλαδή που ώσπου να τζεράσουν ούλλοι γίνουμαι λιώμα. Που την πρώτη φορά που έφυα μετά που μιαν ώρα για να μεν κάμω κακήν εντύπωση μέχρι την προηγούμενη που έκαμα σάκο του μποξ το crush μου τζαι εν έξερε πόθθεν του ήρτεν έμαθα αρκετά για να πιω ένα χυμό τζαι να φύω πόψε.

Εν πολλά ωραία να είσαι νηφάλια όταν ούλλοι οι άλλοι αρκέφκουν να μεθούν.

Με το που πάμε στο μπαρ πιάνω την κουβέντα με ένα σκυλάκι τζαι αφού εκοινωνικοποιήθηκα κάμποσο μαζί του εγύρισα πάνω να απαντήσω στους ανθρώπους του που μου εμιλούσαν τζαι επιάσαμεν την κουβέντα για καμιά ώρα αλώπως, να μου λαλούν την ιστορία της ζωής τους, να τους λαλώ την ιστορία της δικής μου, ζευκάρι γύρω στα τριανταπέντε πανέμορφοι τζαι οι θκυο τζείνη που χώρα εξωτική τζαι τζείνος μουσικός που μάλλον έσιει σαν style icon τον θεό.

Με τη φίλη συνάδελφο είχαμε πει ότι στην μιαν ώρα θα φεύκαμε, θα τραβούσαμε η μια την άλλη προς την έξοδο τζαι αν χρειαζόταν θα χρησιμοποιούσαμε βία έτσι επήα να την σώσω από την καινούργια υπάλληλο που είναι κολλημένη με το κέρλινγκ τζαι εν μιλά για τίποτε άλλο αν είναι δυνατόν, έναν αντροπιάρη αλλά θεοπάλαβο με την καλή έννοια συνάδελφο ο οποίος αφού με ρώτησε το όνομα του σκύλου τζαι απογοητεύτηκε που εν το έμαθα έφυεν, έναν νεαρούλη που εμφανισιακά εν όπως κάτι εγγλέζους μπάτλερ ο οποίος ήταν ήδη λιώμα τζαι θα τον επερίπαιζα πολλά αν δεν έφευκα, τζαι το crush της που εν ένας τύπος όπως το μοντέλο, τόσο όμορφος που θέλεις να τσιριλλήσεις άμα τον δεις τζαι της φίλης μου άρκεφκε ήδη να γυαλίζει το μάτι της αλλά τζείνος έσιει τα τρία τέταρτα του γυναικείου πληθυσμού της πόλης να διαλέξει τζαι προτιμά να μιλά με τζείνες που τον φλερτάρουν αντί τζείνες που τον θωρούν όπως την κουφεττούα.

Τζαι μετά λαλεί μου για το δικό μου crush πως άμα μου περάσει το κόλλημα τζαι δω τον όπως τον θωρεί τζείνη εν να γυρεύκω τοίχο να φακκώ.

Η εμφάνιση όμως δεν είναι το παν, θεωρώ ελκυστικό το crush μου επειδή εν αστείος, θκιαβάζει πολλά βιβλία τζαι παίζει μπάσο έτσι νομίζω πως ένας άντρας μπορεί να με θεωρήσει ελκυστική επειδή είμαι αστεία, θκιαβάζω πολλά βιβλία τζαι έχω ένα συγκεκριμένο ταλέντο που εν θα σας το πω.

Όμως έχω την υποψία ότι δεν είναι τούτο που ελκύει τους άντρες τζαι θα ήθελα να μου πουν οι άντρες αναγνώστες, τι θεωρείτε ελκυστικό σε μια γυναίκα που δεν είναι όμορφη;



Τετάρτη 25 Φεβρουαρίου 2015

Αν είναι να κολαστώ

Είμαι με τες πυτζαμούες μου, τα γυαλλούθκια μου, τα μαλλιά μου να πετούν όπου έβρουν τζαι μάχουμαι να βάλω μες τη τοστιέρα κάτι βάφλες να τες αλείψω με νουτέλα τζαι να κάτσω να τες φάω βουλιάζοντας στην αυτολύπηση του pms όταν έρκεται τζαι ρωτά με αν είδα την ταινία Shame.

Για τζείνους που εν είδαν τη ταινία εν ο θεός τζαι εν σεξομανής τζαι έσιει μια πολλά ωραία σκηνή που βουρά, αν δεν την είδετε να την έβρετε να την δείτε γιατί εν τέλεια.

Τζαι τούτος που με ρωτά αφού έμαθε ότι την είδα τζαι ότι μου άρεσε, πάει τζαι φκάλλει τα ρούχα του, μεινίσκει με τη φανελλούα την αμάνικη τζαι έρκεται να αναλύσουμε αν ο θεός εν καλός ή κακός άνθρωπος σε τούτη τη ταινία. Καλό μου παιδί που πάεις κάθε νύχτα γυμναστήριο, καλό μου παιδί με τους μυς τζαι τες φλέβες που εν έτοιμες να εκραγούν, καλό μου παιδί με τα γαλάζια σου τα μμάθκια, καλό μου παιδί που είσαι τζαι σινεφίλ γαμώτο, τι κάμνεις;!

Εγώ να είμαι κάπως έτσι χωρίς να έχω πιει τίποτε, προσπαθώ να διατηρήσω την αξιοπρέπεια μου τζαι να μεν κάμω όπως την Emma Stone τζαι λαλώ του ότι ο ήρωας μας δεν είναι κακός άνθρωπος, είναι βέβαια προβληματικός τζαι σίγουρα δεν μπορώ να συνδεθώ μαζί του (παρόλο που κατά κάποιο τρόπο μπορώ να συνδεθώ μαζί του, μπορεί όχι λόγω του εθισμού στο σεξ αλλά ούλλοι εν ψάχνουμε πράματα να καλύψουν τα κενά μας;) τζαι ότι νοιώθω λύπη γι αυτόν τζαι δεν τον θεωρώ κακό αφού δεν κάμνει κακό σε κανέναν παρά μόνο στον εαυτό του τζαι ταυτόχρονα αναρωτιέμαι αν η αναφορά στην ταινία είναι καθαρά και μόνο σινεφιλική ή έχει απώτερο σκοπό ο τύπος να με αποπλανήσει μέσω του θεού.

Φαντάζομαι θα δείξει, προς το παρόν έπιασα τες βάφλες μου τζαι ήρτα να έβρω τον θεό στο σινεμά της γειτονιάς του. 


Παρασκευή 20 Φεβρουαρίου 2015

Νευρικό γέλιο

Την πρώτη φορά που θυμούμαι να μου συνέβηκε ήταν σε σχολική γιορτή στην πέμπτη δημοτικού όπου έπρεπε να χτυπιόμαστε σε ένα δακρύβρεχτο σενάριο για μια τραγική στιγμή της ιστορίας μας, νομίζω ήταν για την 9η Ιουλίου με ένα τρόπο που με έκαμε να κλαίω που το γέλιο, να προσπαθώ να σταματήσω τζαι να μεν μπορώ, να προσπαθώ να μπω στο τραγικό κλίμα τζαι να με πιάνει παραπάνω το γέλιο αφού εφαντάζουμουν τον πάτερ Χριστόθεο κρεμασμένο που τη φοινιτζιά της αυλής, να προσπαθώ να θυμηθώ τα μωρά της Αφρικής που επεθανίσκαν που την πείνα αλλά τζείνη την ώρα ούλλες μου οι φοβίες τζαι τα υπαρξιακά είχαν εξαφανιστεί, να προσπαθώ να σκέφτομαι ότι είμαι μια ώριμη εντεκάχρονη που του χρόνου θα ήμουν τελειόφοιτη τζαι μόνο με τη σκέψη των ηλίθιων συμμαθητών μου έπιανε με παραπάνω το γέλιο, ώσπου να ξορτώσω να έβρω μια λύση ετέλειωσε η παράσταση τζαι ετέλειωσε τζαι το δράμα μου μαζί. Ευτυχώς ήμασταν φτωχά προσφυγόπουλα τζαι δεν υπάρχει σε βίντεο τούτο το πράμα.

Η δεύτερη φορά που ήταν κάμποσο αξιοσημείωτη ήταν πριν λίγα χρόνια την μέρα που είσιεν πεθάνει ένας επιφανής που τωρά δεν θυμούμαι ποιος ήταν τζαι είχαμε κανονισμένο να πάμε με μια φίλη μου στην ετήσια συνέλευση της εταιρείας του θείου της όπου ελπίζαμε να μας προσλάβουν αμέσως μετά τες σπουδές. Στο τέλος της συνέλευσης είσιεν φαί τζαι στο τέλος του φαγιού είσιεν επιδόρπιο το οποίο ήταν ένα θεσπέσιο σοκολατένιο πράμα το οποίο έβαλε μπροστά μας ο σερβιτόρος τζαι με το που πιάνουμε τα κουταλάκια μας να δώκουμε μέσα σαν τες λιμασμένες εφκήκεν ένας μαλάκας στο βήμα, άρκεψε να λαλεί κάτι μαλακίες τζαι λαλεί μας να σηκωθούμε να κρατήσουμε ενός λεπτού σιγή στη μνήμη του επιφανούς, με τη φίλη μου κοιταχτήκαμε πανικόβλητες, κοιτάξαμε αμέσως μετά πανικόβλητες το γλυκό τζαι αρκέψαμε να γελούμε, να σουζούμαστε στην προσπάθεια  να κρατήσουμε μέσα το χάχανο, να προσπαθούμε να το κάμουμε να φανεί σαν κλάμα, να ρουθουνίζουμε, να φκάλουμε κάτι απόκοσμους ήχους, να τρέχουν τα μάθκια μας τζαι με το τέλος του μονόλεπτου λεπτού που ήταν σαν αιώνας εσωριαστήκαμε στες καρέκλες μας εγελάσαμεν με τη ψυσιή μας ακόμα προσπαθώντας να το κάμουμε να φανεί σαν κλάμα, εφάμεν την σοκολατίνα μας, εφύαμεν τζαι δεν επεριμέναμεν να μας προσλάβουν, που εν μας επροσλάβαν φυσικά.

Τέθκειες ιστορίες έχω πολλές αλλά η έμπνευση για το ποστ ήρτεν μου σήμερα που με έπιασε τούτο το πράμα στη δουλειά. Με τη συνάδελφο φίλη ανταλλάζουμε μηνύματα στο Skype όλη μέρα, τα άτομα που δεν συμπαθούμε ακόμα τζαι να αψιουριστούν θα τα σχολιάσουμε οπότε κάτι τέθκειο επαίχτηκε τζαι σήμερα που μου έστειλε μια ατάκα που μπορεί για τζείνη να μην είσιεν καν το ίδιο νόημα που είσιεν για μένα αλλά έκαμε με να αρκέψω ένα γέλιο το οποίο δεν μπορούσα να σταματήσω, έφκαλλα κάτι ήχους που μόνο σαν κχκχκχ μπορώ να περιγράψω τζαι ενώ σε αντίθεση με τες άλλες φορές τούτην εμπορούσα να σηκωθώ τζαι να βκω έξω εφοούμουν ότι η έκρηξη γέλιου θα γινόταν πριν προλάβω να απομακρυνθώ αρκετά οπότε έμεινα τζιαμέ που ήμουν τζαι έλεα του εαυτού μου ότι είμαι μια ώριμη επαγγελματίας που εν γίνετε να χαχανίζει όπως το μωρό. Τούτο έκαμνε με να χαχανίζω πουμέσα μου ακόμα παραπάνω.