Τα βιβλία του εικοσιπέντε

Αρέσκει μου τούτο το ονλάιν ημερολόγιο με τα βιβλία της χρονιάς επειδή συνήθως ξεχάννω τι εδιάβασα. Πρόσφατο παράδειγμα ένα δώρο Χριστουγέννων που έπρεπε να ψάξω στο ράφι να το έβρω για να βεβαιωθώ ότι το είχα, ότι το εδιάβασα (μια χρονιά που εν έκαμα τούτο το ποστ με τα βιβλία της χρονιάς), τζαι να θυμηθώ ότι μου είσιεν αρέσει πολλά (The Physics of Sorrow αν αναρωτιέστε, του Georgi Gospodinov). 

Πάμε στα βιβλία του 2025 λοιπόν. 

Michiko Aoyama, What are you looking for is in the library 

Μικρό τζαι απλό, ίσως απλοϊκό, βασική ψυχολογία που εν πολλά στη μόδα τα τελευταία χρόνια. Η αλήθκεια εβαρέθηκα τούτα ούλλα τα ιαπωνικά βιβλία με καφέ, βιβλιοπωλεία, ακόμα τζαι περίπτερο εφκήκε, ζεν για να μεν κάμουν χαρακίρι. Επαραχέσαμεν το. Αλλά τούτο το βιβλίο, που ήταν δώρο Χριστουγέννων πέρσι, άρεσεν μου.

Jonas Jonasson, The hundred year-old man who climbed out of the window and disappeared 

Ο Σουηδός Φόρεστ Γκαμπ στα γεράματα. Είσιεν πολλή πλάκα, εθκιάβασα το σε δύο βδομάδες να δω πώς εν να δείχνουν ιστορικά γεγονότα. Η ιστορία του εικοστού αιώνα σαν τα Χρόνια της Ερνώ, αλλά κωμωδία. Είσιεν πολλή πλάκα η συνάντηση του με τον Στάλιν, με τον Φράνκο όι τόσο. 

Colm Tóibín, Brooklyn

Εθκιάβασα το σε εννιά μέρες, τόσο πολλά μου άρεσε. Είχα δει τη ταινία τότε που εφκήκε στο σινεμά τζαι είσιεν μου αρέσει πολλά. Εν νάκκον διαφορετικό που τη ταινία, έσιει παραπάνω νόημα τζαι εν πιο τραγική η επιλογή στο τέλος νομίζω. Ή απλά πρέπει να ξαναδώ τη ταινία (αν την αντέχει η ψυχολογία μου). 

Colm Tóibín, Long Island

Ακόμα ένα δώρο Χριστουγέννων πέρσι, που με έκαμε να διαβάσω το Brooklyn πρώτα. Άρεσεν μου που εδιάβαζα τι έγινε με τους ήρωες τόσα χρόνια μετά. Εν μου αρέσαν κάποιες ευκολίες, ίσως έχω θέμα με τον από μηχανής θεό του πλούσιου συγγενή. Υπάρχει ποττέ έτσι πράμα στην πραγματικότητα; Ο δικός μου πού είναι; Ζώντας στο εξωτερικό, φοούμαι ότι είμαι εγώ η θεία από το Σικάγο. Πάω να αγοράσω γλάστρες. 

Helen Fielding, Bridget Jones’s Diary 

Είχα το βιβλίο που σχεδόν εικοσαετία πριν, τζαι εθκιέβασα το τότε αλλά εν μου είσιεν αρέσει επειδή εν αρκετά διαφορετικό που την ταινία. Ήβρα το σχεδόν χωσμένο σε ένα ράφι μες το καλοτζαίρι τζαι είπα να το μετροφυλλήσω. Τελικά εθκιάβασα το ξανά τζαι άρεσεν μου πολλά τούτη τη φορά. 

Samanth Harvey, Orbital 

Διαδραματίζεται στον διεθνή διαστημικό σταθμό τζαι εν οι εσωτερικές φωνές έξι αστροναυτών που ζουν τζαι δουλεύκουν τζιαμέ. Ελάτρεψα το, τζαι νομίζω εν να το ξαναδιαβάσω. Εθύμησε μου τα Κύματα της Γουλφ, παρόλο που ούλλοι οι μονολόγοι εν σε μια μέρα μόνο. 

Vincenzo Latronico, Perfection 

Εγλύτωσα που μια χιπστερική ζωή επειδή είμαι με δεκαετία πιο μεγάλη που τη μόδα. Αλλά το βιβλίο εθύμησε μου πολλά άτομα που ξέρω που ζουν ακριβώς έτσι. Ή εζούσαν έτσι πριν καμιά δεκαετία. Το βιβλίο άρεσεν μου πάρα πολλά, απολάμβανα το θκιάβασμα του τόσο πολλά σαν να τζαι ήξερα προσωπικά τους ήρωες (επειδή τους ήξερα). Τζαι άσχετο, επαναλαμβάνομαι: θέλω τζαι εγώ πλούσιους συγγενείς να κληρονομώ, πού ένι; 

A Writer’s Diary: Being extracts from the diary of Virginia Woolf

Επιλογή που τα ημερολόγια της που τον Leonard Woolf, που απομονώνει αναφορές σε συγγραφή. Επήρεν μου ακριβώς ένα χρόνο να το διαβάσω, κυρίως επειδή εν ήθελα να τελειώσει. Λατρεύω την Γουλφ, τζαι θκιαβάζοντας τα ημερολόγια της εζήλεψα τόσο πολλά τη ζωή της. Εκτός φυσικά τα προβλήματα ψυχικής υγείας, τους πολέμους, τζαι την τελευταία βόλτα στον ποταμό. 

Alex Christofi, Cypria

Άνοιξα το να το μετροφυλλήσω τζαι εκατέληξα να μεν τζοιμούμαι για να το διαβάζω. Στα τελευταία κεφάλαια επιάστηκεν η καρκιά μου που λαλεί τζαι η μάνα μου, εν εμπορούσα να σταματήσω το κλάμα. Γιατί εν τόσο προβληματική η χώρα μας ρε γαμώτο; Πόσον κλεισμένοι στες μεγαλομανίες μας, μες τη κκελλέ μας, στη κοσμάρα μας; Τζαι τούτο θυμίζει μου κάποια άλλα πράματα που είδα πρόσφατα. Στο πωλητήριο της εθνικής βιβλιοθήκης της μικρής μας πόλης, ένα βιβλίο με παράξενους χάρτες τζαι σύνορα. Τζαι να εν μέσα η Κύπρος τζαι να λαλεί ο συγγραφέας πως όταν εισέβαλε η Τουρκία στη Κύπρο εκατέληξε το νησί μοιρασμένο, με τον βορρά να ελέγχετε που τη Τουρκία τζαι τον νότο που την Ελλάδα. Τζαι το άλλο, τέλος της χρονιάς τζαι ανασκοπήσεις ποτζεί ποδά ούλλα τα αππς στο κινητό, η πιστωτική μου ενημέρωσε με πως ήπια καφέ στη Τζίρνε στη Τουρκία. Το πώς φαίνεται η Κύπρος έξω εν μας κόφτει, κόφτει μας μόνο να χαριεντιζόμαστε μεταξύ μας τζαι να σκίζουμε τα σώβρακα μας άμα μας θίγουν τον εθνικισμό μας. Εν να μου πεις, αν έρτει κάποιος Κύπρο τζαι δει ούλλες τες ελληνικές σημαίες να ανεμίζουν, τι εν να νομίζει; Ξέφυγα που το πολλά καλό βιβλίο του Christofi όμως. Αν το έβρετε, Κύπρια, διαβάστε το. 

Sally Rooney, Intermezzo

Τέλειο, ελάτρεψα το. Τωρά πεθυμώ τους χαρακτήρες, τι κάμνουν, εν ευτυχισμένοι; Αρέσαν μου πολλά οι εσωτερικοί μονόλογοι των πρωταγωνιστών, ήβρα τους πολλά αληθινούς. Ήταν πολλά λυπητερό, σε πολλές σελίδες ελούνουμουν τα κλάματα, ειδικά με τον χαρακτήρα του Πήτερ. Εν η δεύτερη φορά που εταυτίστηκα με χαρακτήρα της Ρούνι, μετά τη Μαριάν του Normal People.

Nina Stibbe, Went to London, took the dog

Αρέσκουν μου τα ημερολόγια, τζαι τούτο ήταν πολλά καλό τζαι αστείο. Εν θα το συγκρίνω με τη Γουλφ, ή τον Σεντάρις, αλλά απόλαυσα το. 

James Joyce, Dubliners 

Είχα το διαβάσει πριν από κάμποσα χρόνια σε μετάφραση, τζαι εθυμούμουν μόνο μιαν ιστορία (Eveline, άλλη ταύτιση). Ήβρα το σε ένα πωλητήριο άσχετου μουσείου σε άσχετη πόλη πρόσφατα τζαι αποφάσισα ότι ήρτεν η ώρα να το ξαναδιαβάσω. Τι μαύρη κατάθλιψη, τι αριστούργημα. 

Τι νομίζετε για τα non-fiction βιβλία άμα διαβάζουμε κανένα θκυο κεφάλαια μόνο; Λοαρκάζουντε στη λίστα με τα βιβλία που “διαβάσαμε”; Εν να βάλω θκυο που έχουν μια κάποια σχέση με κάποια που τα πιο πάνω. 

Roland Allen, The Notebook: a History of Thinking on Paper

Ξεκινά εισαγωγή με τα moleskine τζαι πώς έφτασαν να εν τόσο δημοφιλή. Μετά επετάχτηκα στο κεφάλαιο που μιλά για την ανάγκη των ανθρώπων να γράφουν ημερολόγιο. Σαν κάποια που κρατά ημερολόγιο που δώδεκα χρονών, ήβρα το πολλά ενδιαφέρον. Μετά διάβασα το κεφάλαιο με τα σημειωματάρια συγγραφέων που ήταν πολλά καλό. Τζαι ακόμα ένα κεφάλαιο με μιαν έρευνα για τα θετικά του να γράφουμε κάτω τα προβλήματα μας τζαι να τα δουλεύκουμε στο μυαλό μας. Όι, το να γκρινιάζεις γραπτά εν βοηθά τζαι τόσο, απλά κουρτίζει σε παραπάνω. Γράφε τα για να βρίσκεις λύσεις. 

Tharik Hussain, Muslim Europe, A Journey in Search of a Fourteen Hundred Year History

Εθκιάβασα μόνο την εισαγωγή τζαι το πρώτο κεφάλαιο που εν για τη Κύπρο. Άρεσεν μου πολλά, τζαι έτσι όπως χτίζει το σασπένς για το τι έσιει στον τεκκέ στη Σκάλα, εζήλεψα τον κόσμο που θα το διαβάσει χωρίς να ξέρει. Εν νομίζω να διαβάσω το υπόλοιπο βιβλίο αλλά φαίνεται πολλά ενδιαφέρον. 

Τα καημένα τα νευράκια μου, κυρία Μπένετ

Όταν εφκήκε το Pride & Prejudice που το BBC το 1995, ήμουν λλίο πιο μιτσιά που την Ελίζαμπεθ Μπένετ. Όταν εφκήκε το Bridget Jones’s Diary το 2001, ήμουν σχεδόν μιαν δεκαετία πιο μιτσιά που την Μπρίτζετ. Όταν εφκήκε το Pride & Prejudice του 2005, ήμουν σχεδόν μιαν δεκαετία πιο μεγάλη που την Ελίζαμπεθ. 

Ναι μεν επεράσαν είκοσι χρόνια που τότε, αλλά δυσκολεύκουμαι πολλά να χωνέψω ότι η Ολίβια Κόλμαν που παίζει την κυρία Μπένετ στη νέα διασκευή στο νέτφλιξ εν ελάχιστα πιο μεγάλη μου. Δηλαδή τωρά εν θα θωρούμε τον κύριο Ντάρσι σαν ξερολούκουμο αλλά τον κύριο Μπένετ, αν είναι δυνατόν; 

Τούτον ούλλον εθύμησε μου την κυπριακή εκδοχή.

Κούλλουμάκκα

Καθαρίζω τα ντραφτς τζαι έ΄τα πέντε αρκεμμένα ατέλειωτα ποστ που τα τελευταία θκυο χρόνια. Εν άλλαξα τίποτε, εν έσβησα τίποτε, εν επρόσθεσα τίποτε. 

Τα χρόνια

Με τούτα τζαι με τα άλλα εξέχασα ότι το μπλογκάκι μου έκλεισε τα δεκατέσσερα τον περασμένο μήνα! 

Όπως κάθε χρονιά, εθκιάβασα λλία παλιά ποστς, τούτη τη φορά συγκεκριμένα ποστς σε σημαντικές ημερομηνίες για μένα τζαι για τον Γουές, ποστς γραμμένα σε χρονιές που δεν γνωριζόμασταν, που ζούσαμε σε διαφορετικές χώρες, που είχαμε τζαι οι θκυο πολλά διαφορετικές ζωές, τζαι μεταξύ μας τζαι μεταξύ του ποιοι ήμασταν τότε τζαι ποιοι ήμαστε τωρά. 

Την ημέρα που εγεννήθηκε ο γιος του για παράδειγμα, εγώ έγραφα για μια κασέτα με τραγούδια που ηχογράφησα που το ράδιο το τελευταίο καλοτζαίρι στη πόλη που εσπούδασα, ήδη εννιά χρόνων η κασέτα τότε. 

Τωρά ο μιτσής εν στην εφηβεία τζαι μετά που μια καλή ανασκαφή στο σπίτι του παππού του, ήβρεν ένα γουώλκμαν. Ήβρε τζαι κάτι κασέτες που ένα τσάριτι σοπ τζαι ανακαλύπτει τον αναλογικό κόσμο. Το σοκ του Μαξ (ας συνεχίσω τες αναφορές στον Γουές Άντερσον με τον πρωταγωνιστή του Ράσμορ) όταν έμαθε ότι εν μπορεί να προσπεράσει ή να ακούσει σε επανάληψη τραγούδια με την ίδια ευκολία που εν συνηθισμένος, ήταν μεγάλο. 

Θκιαβάζω Τα Χρόνια, της Αννί Ερνό, τζαι θυμώνω με τον εαυτό μου που δεν την ανακάλυψα πριν από είκοσι χρόνια. Που την ημέρα που έπιασε το Νόμπελ, εδιάβασα τρία βιβλία της τζαι άρχισα να μαθαίνω γαλλικά. 

Γράφει για τζείνα που θα ήθελα να γράφω αν είχα το ταλέντο τζαι τον χρόνο. 

Άτιτλο 

Είμαι σε συνέδριο μεγάλο τζαι σημαντικό του κλάδου μου τζαι βαρκούμαι τη ζωή μου. Το συνέδριο εν στη μικρή μας πόλη τζαι ξέρω πολλά καλά πως αν η χρονολογία ήταν 2003 θα έκαμνα τα αδύνατα δυνατά να αλλάξω πέντε αεροπλάνα να έρτω να το παρακολουθήσω. Τωρά, μόνο με τη σκέψη ότι πρέπει να πιάνω συγκοινωνία να πάω στο συνεδριακό κέντρο στην άλλη άκρη της πόλης, τριβιτζιάζουμε. 

Η μαστόρισσα μου που την άλλη, εν μες τη τρελή χαρά, έδωσε της κοινονικοποίησης τζαι του νέτγουόρκινγκ άλλο νόημα. Πριν λλίο, εππελάνισκεν με κατενθουσιασμένη για μιαν ομιλία που επαρακολούθησε τζαι λαλεί μου, ξέρεις τον Βρασίδαν, εν ναιν; Γουέλ, όι ππέρσοννάλλι λαλώ της. Ούτε τζείνη ξέρει τον ππέρσοννάλλι. Ήταν να φυρτώ, έτσι ξέρω τζι εγώ τζαι τον Βρασίδα τζαι κάθε διασημότητα που θωρώ στο θέατρο ή το σινεμά. 

Blog post

Past Lives, πώς η ψυχολόγος ειπεν μου να συνομιλησω με περασμένους εαυτούς μου 

Twitter τζαι πώς μου ετρωε την ώρα μου 

Κρίση μέσης ηλικίας

Θέλω να παρατήσω τη δουλειά μου, το διαμέρισμα μου τζαι τον Γουές τζαι να (ξανά)αναθεωρήσω τη ζωή μου, ξυπνώ ξημερώματα τζαι αναθεωρώ τη ζωή μου, αν δεν έκαμνα τζείνο τζαι αν έκαμνα το άλλο, αν ήμουν πιο έξυπνη που τα αλήθκεια τζαι πιο έξυπνη με τες επιλογές τζαι εν τζείνο το αίσθημα που μπορεί να τα παρατήσω ούλλα αλλά εν ναν τζείνο που πραγματικά θέλω, ή εν καμιά κατάθλιψη, ή κούραση, τζαι εν γεμάτη τζαι η μικρή μας πόλη με αφίσες του Τζέισον Ντόνοβαν τζαι εν τζαι θέλω να πάω αλλά η δωδεκάχρονη Ουφ! τσιριλλά μου να αφήκω τες πελλάρες τζαι να πάω για τζείνην τζαι όπως είπε τζαι η ψυχολόγος μου, να είμαι καλή στους προηγούμενους εαυτούς μου, εκάμναν ότι καλλύττερο εμπορούσαν με τζείνα τα λλία που είχαν. 

Σφραγίδα ποιότητας

Ήμασταν στη χώρα του Γουές για Πάσχα με μεγάλο οικογενειακό τραπέζωμα τζαι εγνώρισα επιτέλους έναν ξάδελφο του για τον οποίο ακούω πολλά τα τελευταία χρόνια αλλά εν έτυχε να γνωρίσω. 

Ο τύπος εν έσιει ανώτερες σπουδές, κάμνει μια γουόρκινγκ κλαςς δουλειά, μένει με τους γονείς του στα σαραντακάτι, τζαι δεν ξέρει να οδηγεί. Πέρα που πιθανότατα θέματα ψυχικής υγείας που ίσως επηρεάζουν τούτα τα θκυο τελευταία (μένει κάπου που χρειάζεται αυτοκίνητο τζαι στηρίζεται στους γονείς του να τον παίρνουν δουλειά για παράδειγμα), ο άνθρωπος εν μια χαρά. Θκιαβάζει βιβλία, θωρεί ταινίες, έσιει πλάκα, τζαι κανένας εν τον εκατηγόρησε ότι ξεντερίζει καττούθκια στον ελεύθερο του χρόνο. 

Ο Γουές, που εν επήε πανεπιστήμιο στα δεκαοκτώ τζαι έκαμνε γουόρκινγκ κλαςς δουλειές για τρία τέσσερα χρόνια πριν ξεκινήσει τζαι τελειώσει ως διδακτορικό, βλέπει σε τούτον τον ξάδελφο μιαν παράλληλη έκδοση του εαυτού του τζαι τούτο τρομοκρατεί τον. 

Εγώ, που έζησα με τη μάνα μου για χρόνια σαν ενήλικη, όι για να με βοηθά αλλά για να τη βοηθώ, τζαι έχω μετατραυματικό στρες που ούλλο το σόι που ενόμιζε ότι μπορεί να ανακατώνεται στη ζωή μου επειδή εν ήμουν παντρεμένη, εβρέθηκα ξαφνικά συνήγορος του ξαδέλφου. Ειδικά, φυσικά, στο θέμα της παντρειάς. 

Τούτο το τελευταίο εν που πριν θκυο εφτομάες τζαι νομίζω εν να το τελειώσω τζαι να το ανεβάσω πάλε.

Βιβλία του εικοσιτέσσερα

Εν εθκιάβασα τόσα πολλά βιβλία φέτος, εξεκίνησα τη χρονιά βλέποντας σειρές τες οποίες ούτε καν θυμούμαι τωρά τζαι επήρα φόρα μες τον Ιούνη να θκιαβάζω με αποτέλεσμα η λίστα μου να εν πολλά πιο μιτσιά που πέρσι. 

Georgi Godpodinov, Time Shelter 

Η ιδέα του βιβλίου άρεσεν μου πολλά, φαντάσου να είσιες μπουχτίσει τόσο πολλά που να έβρισκες τρόπο να μεταφερθείς σε μια άλλη εποχή. Κάτι σαν Midnight in Paris ας πούμε, σε μια εποχή με μια ψευδαίσθηση τελειότητας. Απόλαυσα το διάβασμα του, αρέσκει μου ο τρόπος που γράφει, έσιει τζαι πολλή χιούμορ. Άρεσεν μου αλλά εθύμησε μου το Fight Club προς το τέλος τζαι τούτο εξίνησε μου κάπως. 

Lauren Elkin, Flaneuse, Women Walk the Cities

Ελάτρεψα το, αρέσκει μου ο τρόπος που σκέφτεται, που συμπεριφέρεται τζαι που γράφει. Μια που τες νέες αγαπημένες μου συγγραφείς, στην αρκή ήταν να θκιαβάσω μόνο τα κεφάλαια με τες πόλεις που επήα, αλλά άρεσεν μου τόσο που το εθκιάβασα ολόκληρο. 

Olga Tokarczuk, Drive Your Plow Over the Bones of the Dead

Έσιει πολλές αναφορές σε αστρολογία που με κούρασαν, δεν με ενδιαφέρει στο ελάχιστο το θέμα. Πέρα που τούτο, το βιβλίο ήταν τέλειο, με μια τύπισσα που προστατεύκει την άγρια ζωή πας τα βουνά της Πολωνίας όπου ζει. 

Virginia Woolf, The Years

Το πιο ευκολοδιάβαστο από όσα δικά της εδκιάβασα, έκαμε με να κολλήσω τόσο πολλά που το εθκιάβαζα τόσο γλήορα που το ετέλειωσα σε ενα μήνα. Έβαλε με τόσο πολλά στον κόσμο του που νομίζω βλέπω τες ηρωίδες της να βολτάρουν δίπλα μου, να με προσπερνούν στον δρόμο, να κάθονται στο διπλανό τραπέζι να γράφουν τα δικά τους κείμενα.

Annie Ernaux, The Happening

Θκιαβάζοντας Τα Χρόνια της Γουλφ, εθυμήθηκα τα δικά της Χρόνια (που νομίζω έκαμε καλλύττερα ότι ήθελε να κάμει η Γουλφ αλλά εν της εφκήκε) τζαι εθυμήθηκα τούτο το βιβλίο που έπιασα πριν τζαιρό τζαι ανέβαλλα να θκιαβάσω. Πολλά μικρό, ευτυχώς, πολλά ψυχοπλακωτικό, πολλά καλό.

J. W. Mohnhaupt, The Zookepers' War

Το Βερολίνο εν μια που τες αγαπημένες μου πόλεις, τζαι η ιστορία του ενδιαφέρει με ιδιαίτερα. Το βιβλίο άρεσεν μου πολλά τζαι πεθυμώ το τωρά που το τέλειωσα. Μιλά για τον ζωολογικό κήπο της πόλης τζαι την επιθυμία του Ανατολικού Βερολίνου να έσιει τον δικό του κήπο μετά την διχοτόμηση της χώρας. Άρεσεν μου πολλά στο τέλος που λαλεί τι απέγιναν οι ήρωες του βιβλίου τζαι αναφέρει τζαι ανθρώπους τζαι ζώα. 

Κώστας Μουρσελάς, Βαμμένα Κόκκινα Μαλλιά. 

Είχα δει τη σειρά μαθήτρια τζαι δεν την είχα καταλάβει. Ειχα το θκιαβάσει πρωτοετής φοιτήτρια στην Αθήνα τζαι δεν το είχα καταλάβει. Εθκιάβασα το τωρά τζαι ήβρα το αριστούργημα. 

Bella Mackie, How to Kill Your Family

Εθώρουν το ποτζεί ποδά αλλά εν έθελα μα δώκω πολλά λεφτά να το πιάσω, ώσπου τζαι ήβρα το σε μια φρι λάιπραρι πριν θκυο εφτομάες τζαι εσκέφτηκα ότι εν να ήταν ότι πρέπει για μέσα στες γιορτές όπου κάθε μέρα εν Σάββατο. Ετέλειωσα το εψές τζαι ήταν ψιλομαλακία. Εν θα σας το σποϊλάρω όμως επειδή από ότι φαίνεται το νέτφλιξ γυρίζει το σειρά. 

Αυτά! 

Άλλου είδους φαντάσματα

Η δουλειά πάει καταθκιαόλου, εν τζείνο το πράμα που εν έχω καμιά φιλοδοξία πλέον τζαι κανένα ενδιαφέρον τζαι τούτο φκαίνει που το ότι είμαστε μια ομάδα έξι ατόμων τζαι οι τρεις εν μάνατζερς ρε γαμώτο τζαι αν κάμουν ένα λάθος εν αδρώποι σιόρ τζαι στρεσαρισμένοι ίνταλις κάμνεις έτσι, αλλά αν κάμεις εσύ ένα λάθος εν είσαι σωστή επαγγελματίας τζαι τούτα εν πράματα που ένας γκράτιουέιτ εν να έκαμνε όι μια έμπειρη υπάλληλος τζαι αν εσύ νομίζεις ότι είσαι οβεργουέλμντ τζαι εν αντέχεις τη συνεχή πίεση τζαι το να δουλεύκεις λλίο παραπάνω, τι να πω τζι εγιώ που έχω τη δεκαπλάσια πίεση τζαι κτυπώ δωδεκάωρα αλλά τι να κάμουμε ο πελάτης καρτερά, τζαι μεν το δεις τούτο σαν κριτική τζαι δεν είναι προσωπικό, δες το σαν ενθάρρυνση να δουλέψεις παραπάνω, πιε τζαι καμιά βιταμίνη να σου δώσει ενέργεια, εν θα σε ωφελήσει μόνο εσένα αλλά τζαι εμένα τζαι την ομάδα αλλά παραπάνω εμένα που είμαι καινούργιος τζαι κάπου πρέπει να ξεφορτώνω τα σκατά που με ταΐζει η μάνατζερ μου. 

Εν επαραιτήθηκα ακόμα, άντεξα, αλλά έστειλα μέηλ στο έιτζ αρ. 

Τζαι μες τούτα τα σκατά στέλνει μου μήνυμα η φιλενάδα να με θυμίσει ότι πόψε μπάι δε γουέι, εν η παράσταση, μια παράσταση που εξέχασα πιλέ ότι εκλείσαμε που τον τζαιρό που την εκλείσαμε τζαι εβρέθηκα ξαφνικά να κάθομαι σε μικροσκοπικό θέατρο με τον Adrien Brody μπροστά μου να μου φτύνει μες τα μούτρα σχεδόν τζαι μεν το πείτε του Γουές αλλά είχα μεγάλο κόλλημα με τον Έντριαν πριν χρόνια τζαι έτσι όπως τον είχα μπροστά μου πόψε τζαι εθώρουν τα όμορφα τα σιέρκα του περίεργες σκέψεις τζαι φαντασιώσεις επερνούσαν που το μυαλό μου (σκίννι μπατ γουλντ στιλ ντού χιμ είπεν η φιλενάδα) τζαι μεν το πείτε του Γουές αλλά να ήμουν η φιλενάδα του τζαι να ταξιδεύκω τον κόσμο μαζί του τζαι προπάντων προπάντων να μεν δουλεύκω οκτάωρο για κόρπορέιτ μαλάκες που μου προτείνουν βιταμίνες να καλύψουν το εξιστέντιαλ ντρεντ που νοιώθω όποτε κάθομαι μπροστά στο κομπιούτερ. 

Φαντάσματα

Σχολάνω που τη δουλειά, πάω στο γυμναστήριο του κτιρίου, κάμνω τες ασκήσεις μου νοιώθω στα χάι μου, φορτώνουμε τσάντες, λάπτοπ, ρούχα, παπούτσια, ξεκινώ να πάω στο σταθμό τζαι σαν περπατώ, στα μισά της διαδρομής, ακούω ένα υποκοριστικό του ονόματος μου που μόνο ένα πλάσμα χρησιμοποιεί. 

Φακ. 

Εγώ ήξερα ότι δουλεύκει κάπου τζιαμέ στη περιοχή τζαι ότι είσιεν να ήταν θέμα χρόνου να τον δω ομπρός μου. Όπως είπε τζαι ο Σαλμάν Ρούσντι όταν είδε το μασιέρι να έρκεται πάνω του, "έτο, εβρεθήκαμε τελικά" εσκέφτηκα. Τζείνος, που εν είσιεν ιδέα ότι είμαι εργασιακή γειτόνισσα, ήταν σε σιοκ. 

Είπαμε τα θκυο λεπτά τζαι επήρε ο καθένας το δρόμο του. Σαν έμπαινα σε ένα μαχαζί τζιαμέ δίπλα να πιάσω φαΐ για σπίτι, αναρωτήθηκα πόσην ώρα εν να του πάρει να μου στείλει μήνυμα να μου ανακοινώνει τον άσβεστο έρωτα του για μένα, κάτι που κάμνει όποτε βαρκέται τα τελευταία οκτώ χρόνια. 

Μίαν ώρα παρά δύο λεπτά. 

Τζαι τωρά σκέφτομαι αν του τύπου δώσει του τη μπέιμπι ρέιντιαρ να με καρτερά κάτω που το γραφείο τζαι βουρούμε; Αν εμένα δώσει μου την ότι εν μου πάει η ζωή της νοικοτζυράς τζαι κάτσει μου βολικός ο πρώην; 

Πρόμπλεμ σόλβερ μπάι ντιφόλντ, η λύση τελικά ήταν απλή, ξέρω ποια μέρα της εφτομάς πάει γραφείο, οπότε άρκεψα να πηαίννω άλλη. 

Τζαι εδώ που τα λέμε, τα μηνυματούθκια εν εύκολα άμα μεινίσκεις εξήντα χιλιόμετρα μακριά. Άμαν εν να έσιεις φόον να τη δεις την άλλη μπροστά σου στα καλά καθούμενα τζαι αναδόξει της να σου απαντήσει τζαι να θέλει τζαι τίποτε, κόφκουνται σου τα δάχτυλα παρά να στείλεις άλλο μήνυμα. 

Μόνο μεν αλλάξεις τζι εσύ μέρα στο γραφείο. 

Δεκαπέντε χρόνια, δεκαπέντε ποστ

Έχω μια φίλη που εν δεκαπέντε χρόνια πιο μιτσιά μου. Εδεθήκαμε όταν εγνωριστήκαμε πριν χρόνια σε μια δουλειά που μας άφησε τζαι τες θκυο με τόσα ψυχολογικά που ήβραμε σωτηρία η μια στην άλλη. Μέσα στα χρόνια η φίλη μου, που ήταν ήδη επιρρεπής στη κατάθλιψη, έφτασε να είναι σε σημείο να μεν φκαίνει που το κρεβάτι, να βλέπει στη τηλεόραση, τζαι να τρώει, σκατά, τζαι να τουιτάρει ανελέητα, που τα ριάλιτι που βλέπει, την αγάπη της για τους κάττους τζαι όποιον σελέπριτι θεωρείται χοτττ κάθε εφτομάν, τζαι τα σχέδια της να αυτοκτονήσει. 

…

Εγώ, ο αδελφός της τζαι η συγκάτοικος της εδοκιμάσαμε τα πάντα, εκτός του να τη πάρουμε κουβαλητή σε ψυχιατρικό ίδρυμα που θέλει η συγκάτοικος της. Εν νομίζω να γίνεται έτσι πράμα έξω που ταινίες τζαι βιβλία που διαδραματίζονται τον δέκατο ένατο αιώνα. Ένα που τα πράματα που δοκίμασα για να τη συνεφέρω, ήταν να της πώ πόσο δύσκολα επερνούσα τζαι εγώ όταν ήμουν στην ηλικία της τζαι πόσο σημαντική ήταν για τη ψυχική μου υγεία η κοινωνικοποίηση. 

Εξαναείπα το δαμέ, όταν έκαμα το μπλογκ τον Μάη του 2009 ήμουν πολλά χάλια ψυχολογικά. Όι σε σημείο να θέλω να αυτοκτονήσω αλλά εν είχα καθόλου παρέες, έμενα σε μια πόλη που μισούσα, τζαι σε μια δουλειά που με έκαμνε να νιώθω σαν ένα ρομπότ. Μια φορά, επέρασα θκυο εφτομάες που ήμουν με άδεια να βλέπω δέκα σίζονς Φρεντς χωρίς να μιλήσω σε πλάσμα, έπιασα πάτο. Μάλλον όι, ο πάτος ήταν όταν είχα ερωτευτεί τον Έντριαν Μπρόντι τζαι εθκιάβαζα οτιδήποτε υπήρχε για τζείνον ονλάιν. 

Τούτη η εισαγωγή εφκήκε πιο μεγάλη από όσο εσχεδίαζα, επειδή όσο μελό τζαι αν ακούεται, τούτο το μπλογκ πραγματικά εβοήθησε με. Ένα ποστ για κάθε χρόνο τότε, τζαι σαν homage στο Friends…

The one with my first comment 

Ευχαριστώ σε DaisyCrazy για την επιβεβαίωση ότι εν εμίλουν του τοίχου. 

The one with the most views 

Είκοσι δύο χιλιάδες σας παρακαλώ. Θέλω να ελπίζω πως το ποστ τουλάχιστον κάμνει πονεμένους καρυδοφάγους να γελάσουν λλίο.

The one with an international career

Τζείνο που εξεκίνησε σαν ένα ποστ βαρεμάρας, ήβρε τον δρόμο για το lifo.gr μέσω της Α, μπα!

The one with the feminist

Τούτα που γράφω σε τούτο το ποστ πριν δεκαπέντε χρόνια εν πράματα που πιστεύκω που τον τζαιρό που θυμούμαι τον εαυτό μου.

The one that will burn in eternal hell

Τζαι το πιο τραγικό ρε γαμώτο εν το ότι έντεκα χρόνια μετά, εν άλλαξε τίποτε.

The one that tried to be political

Γιατί κανένα κυπριακό μπλογκ που τούτα που ακολουθώ εν αντιδρά στο τι γίνεται στη Γάζα;

The one I have no recollection about

Το καλοτζαίρι του 2011 εν πολλά ομιχλώδες, ήταν τότε που άρκεψα να έχω παρέες τζαι επαράκαμνα το λλίο με το ποτό.

The one with all the ambition

Θυμούμαι ακόμα τζείνη τη νύχτα στον μόλο, τζαι ακόμα εν να ήθελα ιδανικά να με πληρώναν για να γράφω ότι θέλω.

The one with the plague

Τότε που ενόμιζα ότι το μπλογκ θα ήταν μια βιωματική αναφορά της πανδημίας. Εκράτησε θκυο εφτομάες.

The one where I hate my country

Τούτο, "οι κοτζιάκαρες μες τες πολυκατοικίες στους προσφυγικούς συνοικισμούς που ποτίζουν τες γλάστρες πας το μπαλκόνι." εν μια εικόνα που είχα δει μιαν ημέρα κάπου στη Λεμεσό τζαι εσυγκίνησε με πολλά, τζείνη η κοτζιάκαρη θα ήταν νέα το 1974, θα είσιεν σπίτι, με κήπο, αυλή, τη ζωή της μπροστά της. Τζαι ακόμα μισώ οτιδήποτε επροκάλεσε τζαι διατηρεί την κατάσταση.

The one with all the monologues

Αρέσκει μου πάντα το θέατρο τζαι οι θκυο που τούτες τες παραστάσεις εν παραστάσεις που θυμούμαι σχεδόν με κάθε λεπτομέρεια τόσα χρόνια μετά.

The one in the air

Η θεωρία μου είναι ότι αν ππέσει το αεροπλάνο, έππεσε, εν τζαιν δικό μας. Αν δεν ππέσει όμως τζαι κάμει με να φοηθώ τόσο πολλά που εν θα μπορώ να ξαναμπώ σε αεροπλάνο, τότε ναι, θα έχουμε πρόβλημα.

The one with a milestone

Εκατό ποστς σε ενάμιση χρόνο τζαι 436 συνολικά, τούτο ήταν λλίο ότι να 'ναι για να κλείσουν θεματικά τα εκατό.

The one with all the books

Θα ήθελα να σας πω ότι εξαναδιάβασα τη λίστα να δω πόσα παραπάνω έχω διαβάσει ως τωρά αλλά βαρκούμαι τζαι εν θα πω ψέματα.

The one with the most comments

Μάλλον. Εν εκατάφερα να έβρω πώς να έβρω το ποστ με τα πιο πολλά κόμμεντς αλλά 54 φαίνονται αρκετά καλά.

Έθελα την επιλογή νάκκον κουτουρού αλλά να καλύπτει κάποια πράματα, κάποια ποστ εθυμήσαν μου καταστάσεις, κάποια εκάμαν με να γελάσω (πάντα ψωνάρα), κάποια αναστατώσαν με (ευτυχώς έχω θέραπι σέσσιον αύριο), αγαπώ το μπλογκάκι μου τζαι ας μεν γράφω συχνά.